เธอเดินไปตามทางแคบๆ ที่ทอดยาวไปสู่พื้นที่ที่มีเพียงผู้บริหารระดับสูงเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้เข้าใช้ ยิ่งเดินเข้าไป ความรู้สึกไม่ปลอดภัยก็ยิ่งทวีขึ้น เธอคอยเหลียวซ้ายแลขวาเพราะกลัวว่าบางคนอาจจะผ่านเข้ามาและเห็นเธอยืนรอเขาอยู่ตรงนี้
ไม่ใช่เพราะเธอรู้สึกอับอายกับสิ่งที่ทำอยู่
แต่เพราะความลับนี้...มันไม่ควรหลุดรอดไปสู่สายตาใครเลยแม้แต่คนเดียว
เมื่อเห็นรถยุโรปคันหรูสีดำคันเดิมจอดอยู่ในมุมที่สงบที่สุดของลานจอด เธอก็ชะงักฝีเท้าลง หัวใจเต้นเร็วจนกลัวว่ามันจะทะลุออกจากอก หญิงสาวยืนนิ่งอยู่ข้างรถเหมือนคนที่ไม่รู้ว่าจะเริ่มหายใจต่อยังไงดี เงาสะท้อนในกระจกดำมันวับเผยให้เห็นใบหน้าอ่อนเยาว์และไร้เดียงสา แต่แววตาสั่นไหวอย่างเห็นได้ชัด
แม้จะทำใจมาแล้ว แม้ว่าเส้นทางนี้เธอเป็นคนเลือกเอง แต่เมื่อถึงเวลาจริงๆ เธอก็ไม่อาจคลายความวิตกได้โดยง่าย เพราะไม่รู้ว่าเส้นทางนี้จะพาเธอไปพบกับเรื่องราวใดบ้างหลังจาก
