“พงศ์ วันนี้...ป่านไปไหน”
“อ๋อ น้องป่านโทรมาลางานหนึ่งวันครับท่านรองฯ บอกว่ามีธุระจำเป็นต้องกลับบ้านที่ต่างจังหวัดด่วน แต่เธอจะกลับมาทำงานพรุ่งนี้ตั้งแต่เช้าครับ”
เสียงทุ้มนั้นตอบรับเพียงสั้นๆ
“อืม”
แต่เพียงเท่านั้นก็เพียงพอให้อนุพงศ์มองออกว่าท่านรองฯ ของเขาดูเงียบกว่าปกติ…แปลกกว่าทุกวัน
กฤตภัทรเดินไปที่ห้องทำงานของตนเองแล้วนั่งลงอย่างสงบ แต่ปลายนิ้วที่เคาะลงบนแฟ้มเบาๆ กลับเผยให้เห็นความไม่ปกติในใจเขา ปาณชีวาไม่ได้อยู่ที่นี่วันนี้...และเขาก็รู้ว่าเรื่องด่วนที่เธอต้องไปจัดการคืออะไร
มันก็ถูกต้องแล้วไม่ใช่หรือที่เธอจะต้องหายตัวไปในวันนี้ ในเมื่อเธอมีเวลาจำกัดในการไปเคลียร์หนี้สินให้ครอบครัว
แต่ทำไมในใจของเขามันถึงรู้สึกแปลกๆ แบบนี้ มีบางอย่างบีบรัดอยู่ในอกอย่างอธิบายไม่ได้ ไม่ใช่ความกลัวว่าเธอจะหอบเงินแล้วหายไปเพราะผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่คนแบบนั้นตั้งแต่แรก
และไม่ใช่ความโกรธ หรือความไม่พ
