ตอนที่ 9 อย่าเกร็ง...

เมื่อภาพเหตุการณ์ในตอนนั้นหวนกลับมาฉายวนซ้ำ ๆ อย่างชัดเจนทุกท่วงท่าอยู่ในห้วงความคิดของแทนรักอย่างรวดเร็วและไม่อาจห้ามได้ ก็ทำให้ความร้อนผะผ่าวแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กายของเธอ ตั้งแต่เส้นผมที่ปกคลุมอยู่บนศีรษะจรดปลายเท้าของเธอ เพียงแค่ปลายนิ้วของคนตรงหน้าสัมผัสแตะต้องตรงนั้นทีตรงนี้ที มันก็ยากเหลือเกินที่จะทำให้ความทรงจำที่แทนรักตั้งใจจะลืมเลือนไปให้สิ้นวนกลับมาตอกย้ำหนักกว่าเก่า คืนนั้นมันเป็นคืนที่เธอเมามายมากแต่ยังมีสติดีอยู่ในตอนแรก และการร่วมเตียงกับชายแปลกหน้าคนนั้นเพียงแค่ชั่วข้ามคืนมันก็เป็นความสมัครใจของเธอเอง ถึงแม้เธอจะถูกความต้องการอันเร่าร้อนเข้าครอบงำก็ตาม คืนนั้นที่เธอตกเป็นของชายหนุ่มนิรนามที่เพิ่งพบกันไม่กี่นาที เธอก็คิดว่ามันเป็นเพียงแค่ความสนุกชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น แต่เมื่อได้สติในเช้าวันต่อมานั้น แทนรักก็รีบลุกขึ้นแต่งตัว เก็บข้าวของของตัวเองแล้วควักเงินแบงค์สีเทาหลายใบออกจากกระเป๋าโดยไม่ทันได้นับด้วยซ้ำ เพราะเธอไม่รู้ว่าชายหนุ่มที่เธอใช้เวลาร่วมเตียงด้วยทั้งคืนนั้นเป็นใครมาจากไหน และเพื่อตัดไฟตั้งแต่ต้นลม แทนรักก็รีบเดินหนีออกมาจากห้องพักของโรงแรมโดยไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง หรือคิดที่จะถามไถ่ชื่อของเขาคนนั้นด้วยซ้ำ ทว่าสัมผัสอันลึกซึ้งและวาบหวามของชายคนนั้นที่เธอคิดว่าจะเป็นเพียงคนที่ผ่านมาและผ่านไป กลับคล้ายคลึงกับสัมผัสของคนที่อยู่ตรงหน้าเธอเสียเหลือเกิน แต่การคิดเรื่องนั้นต่อหน้าหมอที่ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรด้วย มันก็ทำให้เธออับอายเสียจนทำตัวไม่ถูก “...คุณแทนรักครับ...คุณแทนรัก!” เสียงนุ่มทุ้มของหมอโชนเอ่ยทักท้วงอยู่หลายครั้ง พร้อมกับใช้ปลายนิ้วสะกิดแขนของแทนรักเบา ๆ เมื่อเห็นว่าคนไข้ของเขาเหม่อลอยไปไกล แทนรักที่ขมวดคิ้วหลับตาปี๋ก็ลืมตาขึ้นมาแล้วสบตากับหมอโชน แต่เขากลับเป็นเพียงชายหนุ่มในชุดกาวน์สีขาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอเท่านั้น แววตาคมภายใต้กรอบแว่นดูเหมือนจะสับสนไม่น้อยกับท่าทีแปลก ๆ ของแทนรัก ซึ่งมันยิ่งทำให้เธอรู้สึกประหม่าจนเผลอกัดริมฝีปากตัวเอง ที่ดันเผลอทำตัวเก้ ๆ กัง ๆในสถานการณ์ที่น่ากระอักกระอ่วนเช่นนี้ “อ่ะ เอ่อ... ขอโทษค่ะคุณหมอ” แทนรักกล่าว “ไม่เป็นไรหรอกครับ” หมอโชนยังคงพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน “ทำใจให้สบายนะครับ ผมจะทำการตรวจให้เร็วที่สุด คุณแทนรักเองก็จะได้ไม่เกร็งมากไปกว่านี้ด้วย” “... โอเคค่ะ” แทนรักพยักหน้าตอบรับ จากนั้นหมอโชนก็เริ่มลงมือตรวจภายในเธออย่างเป็นมืออาชีพ เขาใช้เครื่องมือที่สะอาดและปลอดเชื้ออย่าง สเปคคูลัม (Speculum) ที่มีลักษณะคล้ายปากเป็ด โดยมีขนาดที่เหมาะพอจะสอดใส่เข้าไปในช่องคลอด เพื่อถ่างเปิดให้เห็นปากมดลูกได้อย่างชัดเจน จากนั้นเขาก็ใช้ไซโทบรัช (Cytobrush) ซึ่งเป็นอุปกรณ์สำหรับเก็บตัวอย่างเซลล์เยื่อบุช่องคลอดไปตรวจ หมอโชนทำการตรวจอย่างแผ่วเบาและรวดเร็วกว่าที่แทนรักคิดไว้มาก แต่แทนรักกลับยิ่งเกร็งตัวขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อความทรงจำในอดีตกับสัมผัสของคนตรงหน้ามันประจวบเหมาะกันอย่างพอดิบพอดี ราวกับว่าหมอโชนเป็นชายหนุ่มคนนั้นเลยด้วยซ้ำ แต่เธอรู้ดีว่านั่นเป็นเพียงแค่จินตนาการของเธอเท่านั้น “คุณแทนรักครับ ถ้าคุณยังเกร็งตัวมากขึ้นเรื่อย ๆ อยู่อย่างนี้ ผมจะตรวจได้ไม่ละเอียดนะครับ” หมอโชนเอ่ยขึ้นอีกครั้ง และใช้มืออีกข้างมาจับที่ต้นขาของเธอ คำพูดของหมอโชนทำให้แทนรักถึงกับผงะ เธอยกมือขึ้นมาปิดหน้าของเธอด้วยความขัดเขิน แล้วปล่อยให้หมอโชนตรวจร่างกายของเธอต่อไปอย่างเงียบ ๆ ไม่นานหลังจากที่ทำการตรวจเสร็จแล้ว หมอโชนก็ไปนั่งลงที่เก้าอี้ตรงหน้าโต๊ะทำงานของเขา แล้วปลดหน้ากากอนามัยออก เผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่แทนรักจดจำได้เป็นอย่างดี รอยยิ้มข้างมุมปากที่เขาจงใจส่งมาให้เธอในครั้งนี้ มันยิ่งทำให้เธอรู้สึกขายหน้ามากขึ้นไปอีก “ทีนี้...จำผมได้แล้วใช่ไหมครับ... คุณแทนรัก” หมอโชนเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ “ว่าคืนนั้นมันเร่าร้อนแค่ไหน”