ไข่มุกมองสบตากับพลอยขวัญ พยักพเยิดบอกให้พลอยขวัญพูดต่อ
“ก็ถ้าพี่เขาอยากคุยด้วย บัวจะว่าไง”
“ถ้าเขาจะคุยดี ๆ กับบัว บัวไม่มีปัญหาอะไรเลย อย่างน้อยคุณธันวาก็คือผู้มีพระคุณ เขาเคยให้เงินบัวเอามาใช้รักษาแม่ แต่เวลาเขาโกรธ เขาพูดไม่น่าฟัง”
“แล้วถ้าพี่เขาปรับตัวพูดให้น่าฟังขึ้นล่ะ”
ช่อใบบัวมองหน้าเพื่อนทั้งสองคนอย่างสงสัย
“มีใครบอกให้พลอยกับมุกมาพูดกับบัวหรือเปล่า”
สองสาวยิ้มแหยแทนคำตอบ
ช่อใบบัวถอนหายใจ “เป็นแบบนี้แหละดีแล้ว แค่คนรู้จักกันก็พอ”
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารยามเช้า มีธันวากับช่อใบบัวนั่งเก้าอี้ตรงกันข้ามกัน ส่วนอีกสองคู่ทำหน้าที่เป็นชาวบ้านคอยสังเกตท่าทีของทั้งสอง
ช่อใบบัวไม่อยากทำลายบรรยากาศการมาพักผ่อน เธอจึงพูดคุยตามปกติ ยิ้มและหัวเราะไปกับทุกคน แต่คนที่ถูกน้องเมิน คนที่เหมือนอากาศธาตุในสายตาของน้อง นั่งหน้าหงอยน่าสงสาร เขาพากันยิ้ม พากันหัวเราะ แต่ตัวเองได้แต่นั่งทำหน้าจ๋อง เ
