รถแล่นเข้าสู่เส้นทางของฟาร์มแสนรักอย่างเงียบสงบ แสงสุดท้ายของวันเริ่มจางหาย ทิ้งไว้เพียงความรู้สึกอึดอัดบางอย่างในรถคันนั้น
ร้านสเต๊กของฟาร์มแสนรักในช่วงเย็นอบอวลไปด้วยกลิ่นเนื้อย่างหอมกรุ่น แสงไฟสีวอร์มไลต์สะท้อนผนังไม้และกระจกใสบานใหญ่ที่เปิดมุมมองออกไปเห็นทุ่งหญ้ากว้างไกลด้านนอก โต๊ะไม้โอ๊กถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ มีลูกค้าประปรายซึ่งส่วนใหญ่เป็นแขกที่พักในรีสอร์ตและคนในอำเภอที่แวะมาทานอาหารหลังเลิกงาน บรรยากาศไม่อึกทึก แต่เต็มไปด้วยความอบอุ่นแบบเรียบหรูที่เป็นเอกลักษณ์ของฟาร์มแสนรัก
อธิชนม์เดินนำทุกคนเข้ามาในร้านอย่างคุ้นเคย พนักงานรีบเข้ามาทักทายก่อนจะพาไปยังโต๊ะประจำใกล้หน้าต่าง เขาลากเก้าอี้ตัวหนึ่งเพื่อให้ใครบางคนมานั่งทว่าการะเกดกลับนั่งลงทันทีเหมือนเป็นเรื่องที่ตกลงกันไว้แล้ว ส่วนธารมิกาก็พาชัญญ่าไปนั่งอีกฝั่งหนึ่ง เธอจัดเก้าอี้ให้เด็กหญิงอย่างเรียบร้อยก่อนจะนั่งลงข้างๆ คอยดูแล
