สาลินีจัดอาหารแบบพอดี มีทั้งกับข้าวที่กินง่ายอย่างต้มจืดเต้าหู้หมูสับ ผัดผักรวมแบบไม่เผ็ดเกินไปสำหรับเด็ก ไข่เจียวฟูที่ชัญญ่าชอบ และยังมีสเต๊กชิ้นพอดีคำที่อธิชนม์สั่งให้ครัวจัดขึ้นมาเพิ่มโดยเฉพาะ เพราะรู้ว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงเขาจะต้องพาธารมิกาเข้าไปค้างในตัวเมืองเชียงใหม่หนึ่งคืน แล้วเย็นวันพรุ่งนี้ค่อยกลับกันอีกที เขาอยากให้ทุกอย่างเรียบร้อยก่อนออกเดินทาง อยากให้มารดาสบายใจ และอยากให้ชัญญ่ากินข้าวอิ่มก่อน เพราะเด็กหญิงมีนิสัยหิวแล้วจะงอแงเงียบๆ แบบที่คนเป็นพ่อจับสัญญาณได้เสมอ
ธารมิกานั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเขาในชุดเรียบง่ายที่ดูสุภาพเกินกว่าจะเป็นวันหยุด เขารู้ดีว่าต่อให้เป็นวันอาทิตย์ หญิงสาวก็ยังคงเป็นคนที่จัดการชีวิตตัวเองแบบมีระบบ เธอพูดน้อยลงกว่าในช่วงแรกๆ ที่เพิ่งกลับมาอยู่ใกล้กัน แต่ท่าทีของเธอกลับไม่ได้ห่างเหินอย่างไร้เยื่อใย ตรงกันข้าม มันเป็นความสุภาพอ่อนโยนที่ค่อยๆ กลายเป็นส่วนหนึ่งข
