ตอนที่ 29
คำพูดนั้นทำให้บรรยากาศระหว่างคนสองคนตึงขึ้นทันที
"รุ่นพี่..." เสียงเธอเบาแผ่วราวกับตลึงในคำตอบ
ลมกลางคืนพัดผ่าน แต่แพคเม่กลับรู้สึกร้อนวาบที่ปลายแขน อาเธอร์ดับบุหรี่ลงในที่เขี่ย ก่อนจะก้าวเข้ามาใกล้เธอเพียงก้าวเดียว
ใกล้พอให้เธอได้กลิ่นควันจางๆ และน้ำเสียงจริงจังของเขา “เพราะงั้น” เขาพูดช้าๆ
“อย่ามาถามอะไรแบบนี้ตอนที่ฉันกำลังเครียด”
แพคเม่เงยหน้าขึ้นสบตา หัวใจเต้นแรงโดยไม่รู้ตัว
ไม่ใช่เพราะคำพูด แต่เพราะแววตาที่บอกชัดว่า
ผู้ชายตรงหน้า…กำลังฝืนตัวเองอยู่จริงๆ
และในวินาทีนั้นเองเธอก็รู้ว่า คืนนี้ อันตรายไม่ได้มาจากแค่ไวน์ในแก้วแต่มาจากความรู้สึก ที่กำลังจะหลุดจากการควบคุมของใครบางคนเช่นกัน
อาเธอร์ยืนอยู่ตรงนั้น พิงราวระเบียง มือหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง อีกมือวางนิ่ง แสงไฟจากด้านในสาดออกมาเพียงครึ่งเดียว อีกครึ่งหนึ่งของใบหน้าเขาถูกกลืนหายไปในเงามืด
“ทำไมถึงถามหาอีธาน”
อาเ
