ตอนที่ 37
อาเธอร์ชะงักเล็กน้อยมือถือแก้วไวน์ลดลงต่ำ
“ระวังนะคะ… ตอนนี้เธอดื่มเหมือนอยากลืมอะไรบางอย่าง ดื่มแบบนั้นเดี๋ยวน็อกเอานะคะ”
อาเธอร์ปรายตามองเข้าไปด้านในทันที และภาพที่เห็น… มันก็ตรงกับที่เธอพูดจริงๆ เขาสบถเบาๆ ในลำคอ
“ยัยบ้า… ใครเขาดื่มไวน์แบบนั้นกัน”
สายตาเขายังจับอยู่ที่ร่างบาง
“พอดีแหละ…เดี๋ยวก็วุ่นวายกันทั้งบ้าน”
ด้านในห้อง
แพคเม่ยกแก้วไวน์ขึ้นอีกครั้ง หลับตาปี๋ ก่อนจะไออะแฮก! อะแฮก! เบาๆ
"อ๊ะ...ขมชะมัดเลย"
นาชาที่นั่งข้างๆ รีบลูบหลังเพื่อนทันที
“ขมบาดคอมากชา… เธอชิมยัง…”
นาชายิ้มจางๆ
“ต้องชิมแบบนี้สิ”
เธอสาธิตยกไวน์ขึ้นจิบเบาๆ อมไว้ครู่หนึ่ง
“พอกลืนลงไป มันจะหวานขึ้น อร่อยนะ ลองดู”
แต่แพคเม่แทบไม่ได้ฟังที่นาชาพูด จังหวะนั้นฟิวส์เรียกชื่อเธอแพคเม่หันไปตามเสียงเรียก
"น้องเม่...ครับ...!
แต่สายตาเธอกลับไปสบเข้ากับร่างสูงที่ยืนเป่าควันอยู่ที่ระเบียง อาเธอร์เห็นเ
