ใครก็แตะไม่ได้

ตอนที่ 38 แพคเม่เม้มปากแน่นในใจเต้น ตึก! ตึก! ทั้งกล้า… ทั้งกลัว เธอหลบตาเขาเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะพูดออกมาเหมือนท้าทายตัวเอง “รุ่นพี่ฟิวส์ก็ดูดีนะคะ… หล่อสูง… นิสัยถึงจะไม่รู้จักเป็นการส่วนตัว แต่พี่เขาก็ดูให้เกียรติเม่ดี” คำพูดนั้นเหมือนหยดน้ำมันลงบนไฟเงียบๆ อาเธอร์ที่ยืนชิดร่างเธอจนแทบไม่มีช่องว่างให้หายใจ ดันตัวเขาหาเธออีกทันที ขากรรไกรเกร็งขึ้นเล็กน้อย มือหนาเอื้อมมาคว้าจานขนมออกจากมือเธอทันที เขาวางมันลงบนเคาน์เตอร์ข้างตัวเธอ ดวงตาคมนิ่ง ดุจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่เริ่มพร่าของเธอ “งั้นเหรอ...เธอชอบผู้ชายอย่างไอ้ฟิวส์? เสียงเขาแผ่ว แต่กดต่ำจนเหมือนทับอากาศรอบตัวไว้หมด ก่อนที่เขาจะยกตัวเธอขึ้นอย่างง่ายดาย วางให้นั่งบนเคาน์เตอร์ครัวทันที พรึบ! อ้าย! แพคเม่เผลอจับไหล่เขาไว้โดยสัญชาตญาณ ลมหายใจสะดุด ระยะห่างยิ่งใกล้กว่าเดิมจนเธอรู้สึกถึงไออุ่นจากตัวเขา "รุ่นพี่...จะทำอะไรคะ..