ตอนที่ 19
พี่ส้มเช้งพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นทันที
“สงสัยเราต้องขึ้นไปพร้อมกันแล้วละค่ะ พี่ไม่แน่ใจว่าคุณอาเธอร์จะให้เข้าห้องหรือเปล่า”
แพคเม่ขมวดคิ้วเล็กน้อย แววตาฉายความสงสัย
“แต่…รุ่นพี่บอกว่าให้เอาขึ้นไปให้บนห้องนะคะ”
พี่ส้มเช้งยิ้มออกมาทันที รอยยิ้มนั้นชัดเจนจนแทบไม่ต้องอธิบาย
“งั้นก็ชัดเลยค่ะ”
เธอยื่นถาดข้าวต้มที่จัดพร้อมยาและน้ำหนึ่งแก้วให้แพคเม่
“แปลว่าคุณอาเธอร์อนุญาต ให้คุณแพคเม่เข้าไปในห้องแล้วละค่ะ ไปเถอะ เดี๋ยวพี่เปิดประตูให้”
เวลานั้นดึกมากแล้ว อีกไม่ถึงสิบนาทีก็จะห้าทุ่ม
แพคเม่จึงรีบเดินตามพี่ส้มเช้งขึ้นไปยังห้องนอนชั้นบน
เสียงเคาะประตูเบาๆ ดังขึ้นสองครั้ง
ก๊อก… ก๊อก…
ก่อนที่พี่ส้มเช้งจะเปิดประตูทันที เพราะคนข้างในอนุญาตตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว แม่บ้านรู้ดีว่าไม่จำเป็นต้องเอ่ยซ้ำ
“งั้นพี่ขอตัวก่อนนะคะ”
แพคเม่ก้าวเข้าไปในห้อง ก่อนจะหยุดนิ่งโดยไม่รู้ตัว
สายตากวาดม
