คืนที่เขาอ่อนแรง

ตอนที่ 18 หน้าคณะสถาปัตยกรรม เสียงรถหรูคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดสนิท แต่ร่างสูงที่นั่งอยู่ด้านในกลับยังไม่ยอมลงจากรถ อีธานลุกขึ้นยืนก่อนจะเอ่ยกับแพคเม่ด้วยน้ำเสียงเบา “มีคนมารับเธอแล้วเราขอตัวกลับก่อนนะ" แพคเม่พยักหน้าเบาๆ เธอไม่ได้คิดอะไรไปมากกว่านั้นเพียงเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่จริงใจ “ขอบใจนะอีธาน ที่มาอยู่เป็นเพื่อนเรา ตั้งแต่หกโมงจนป่านนี้…สามทุ่มเข้าไปแล้ว” อีธานยิ้มบางๆ ก่อนจะหันหลังเดินจากไป เหลือเพียงแพคเม่ กับรถคันนั้นที่ยังจอดนิ่งอยู่ตรงหน้า แพคเม่เดินเข้าไปใกล้ตัวรถ ก่อนจะยกมือเคาะกระจกเบาๆ ก๊อก...ก๊อก... ก่อนจะเปิดประตูรถ แล้วก้าวขึ้นไปนั่งข้างคนขับ อาเธอร์ไม่หันมามองเธอแม้แต่น้อย ภาพเมื่อครู่ยังคงค้างอยู่ในหัว ภาพของเธอกับอีธานใกล้เกินกว่าที่เขาอยากยอมรับ มันย้ำเตือนความคิดหนึ่งอย่างชัดเจน ว่า…บางทีสองคนนั้นอาจไม่ได้เป็นแค่เพื่อน ทันทีที่ประตูรถปิดลง อาเธอร์ก็เหยียบคันเร่