บทที่ 12 เอาอกเอาใจ [NC20+]

กลับไปถึงบ้าน เธอกับคนรับใช้ก็ขนของเข้าไปไว้ในห้องทำงานที่ฌอร์นจัดไว้ให้ พอเด็กสาวขึ้นไปที่ชั้นสอง ฌอร์นก็ถามสิณทันที “วันนี้เป็นยังไงบ้าง” “ดีครับ คุณหนูชะเอมดูมีความสุขกับการซื้อของมาก” สิณ บอก และหยิบกระเป๋าผ้ายื่นให้กับเขา “อะไร” ฌอร์นมองอย่างสงสัย “เจ้านายเปิดดูเอาเองเถอะครับ” สิณบอกและอมยิ้ม ฌอร์นจึงเปิดกระเป๋าผ้าใบเล็กออกมาดู เขาเห็นเงินยังอยู่จำนวนมากพร้อมกับบัตรเครดิตที่เขาให้ไป เขาหยิบกระดาษแผ่นเล็กๆ ออกมาดู พบว่ามันเป็นรายการของที่เธอซื้อมา เธอจดไว้ทุกอย่าง เท่าที่ดูเธอใช้เงินไปยังไม่ถึง 5 พันบาทด้วยซ้ำ ฌอร์นเก็บเงินและกระดาษแผ่นเล็กใส่ในกระเป๋าผ้าแบบเดิมและยื่นให้กับสิณ “ละเอียดและขี้งกดี ฉันนึกว่าเธอจะไปซื้อโทรศัพท์ใหม่ซะอีก” เขาเอ่ยปากชม เพราะเขาเป็นเจ้าของธุรกิจการเงิน มีความรู้เรื่องการเงินการลงทุนเป็นอย่างดี พอเห็นเธอวางแผนจดบันทึกการใช้เงินแล้ว ถือเป็นนิมิตรหมายที่ดีในการสอนให้เธอรู้จักเก็บรู้จักออม “เปล่าครับ คุณหนูชะเอมไม่ได้ไปซื้อโทรศัพท์ เธอไปซื้อของที่ตลาด ไปกินข้าว กินไอศกรีมกับเพื่อนแล้วก็กลับมาบ้านนี่เลยครับ” สิณรายงาน “อย่างนี้ค่อยน่าอนุญาตให้ออกไปข้างนอกหน่อย” ฌอร์นบอก ก่อนจะเดินออกไป “เจ้านายจะไปไหนครับ ให้ผมขับรถไปให้ไหม” “ไม่ต้อง ฉันไปข้างนอกแป๊บเดียว เดี๋ยวมา” ฌอร์นกลับมาอีกครั้งในช่วงอาหารเย็น เขาเห็นเอมมาลินนั่งดูทีวีรอเขากินข้าวที่ห้องรับแขก จึงเดินเข้าไปหาและยื่นถุงให้ “อะไรเหรอคะ” “เปิดดูสิ” เอมมาลินเปิดถุงดู เธอเห็นกล่องใส่โทรศัพท์รุ่นใหม่ล่าสุดก็ตาโต เธอเงยหน้ามองเขาอย่างไม่เข้าใจก่อนจะหยิบกล่องโทรศัพท์มาแกะดู โทรศัพท์เครื่องสีขาวใหม่เอี่ยมพร้อมกับอุปกรณ์ที่ทันสมัยในราคาเกือบ 4 หมื่นบาทอยู่ในมือของเธอแล้ว “อุตส่าห์ให้เงินไปใช้ตั้งเยอะ แต่กลับไม่ใช้” เขาดุ เอมมาลินมองสบตาเขาและยิ้มน้อยๆ “ขอบคุณมากเลยนะคะ แต่... มันแพงไปหรือเปล่าคะ” เธอถามอย่างเกรงใจ ฌอร์นส่ายหน้าระอา “แค่นี้ขนหน้าแข้งฉันไม่ร่วงหรอก ไป... กินข้าวได้แล้ว” “ค่ะ” ตอนกลางคืน ฌอร์นพยายามจะข่มตาให้หลับให้ได้ เขาไปนอนห้องเอมมาลินหลายคืนติดกันแล้ว วันนี้เขาต้องการนอนคนเดียว แต่ทำอย่างไรก็ไม่หลับสักที จนเวลาล่วงเลยไปถึงเที่ยงคืน ฌอร์นลุกขึ้นนั่งบนเตียงอย่างเซ็งๆ ก่อนจะตัดสินใจเดินออกจากห้องนอนตัวเองไปที่ห้องนอนหญิงสาว คืนนี้เธอเหมือนรู้งาน ล็อกกลอนประตูเสียอย่างนั้น เขาจึงเดินกลับไปที่ห้องและหยิบกุญแจสำรองมาไข แกร๊ก! เสียงไขประตูดังขึ้น เอมมาลินหันไปที่ประตูห้องตัวเอง เธอเห็นเขาเดินเข้ามาในห้องและแยกเขี้ยวใส่ เด็กสาวกำลังทาครีมบำรุงผิวก่อนนอน เขาไล่สายตามองเธออย่างระงับใจตัวเอง “พี่ฌอร์น... มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ” “มี!” “มีอะไรคะ” เธอลุกขึ้นเดินไปหาเขา ฌอร์นรวบตัวหญิงสาวเอาไว้แน่น “ทำไมยังไม่นอนอีก” เขาถาม และก้มลงสูดความหอมจากร่างกายเธอ ไออุ่นจากเขาทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นแรง “เพิ่งตัดเสื้อให้คุณพ่อเสร็จค่ะ” “ไหน... ขอฉันดูหน่อยได้ไหม” “ได้สิคะ” ว่าแล้วเธอก็ขอไปหยิบเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินแขนยาวในถุงมาให้เขาดู ฌอร์นรับเสื้อเชิ้ตมาและพิจารณาการตัดเย็บ เขาถึงรู้ว่าเธอมีฝีมือในการตัดเสื้อมาก แม้ว่าเธอจะมีอายุน้อย แต่ฝีมือกลับไม่ธรรมดาเลย ตะเข็บ รอยเย็บ เนี๊ยบทุกกระเบียดนิ้ว หากได้รับการฝึกฝนบ่อยๆ เสื้อจะยิ่งสวยกว่านี้ ฌอร์นมองหน้าเด็กสาวแล้วก็ยิ้ม มีฝีมือแบบนี้ค่อยน่าส่งเสริมสนับสนุนหน่อย “สวยไหมคะ” เธอถาม ดวงตาเป็นประกายแวววาว “ก็... พอใช้ได้” “มันไม่ได้แย่เกินไปใช่ไหมคะ” “อื้ม” เขาพยักหน้า เอมมาลินยิ้มอย่างดีใจ เพียงเพราะเขาบอกว่าพอใช้ได้ เธอเอาเสื้อเข้าไปเก็บใส่ถุงเหมือนเดิมและเข้าไปอ้อนชายหนุ่มอีกครั้ง “พี่ฌอร์นขา... พรุ่งนี้ชะเอมขออนุญาตไปหาคุณพ่อคุณแม่ที่บ้านได้ไหมคะ ชะเอมอยากเอาเสื้อไปให้คุณพ่อ” เธอเข้ามาสวมกอดเขาและทำสายตาออดอ้อน พออยู่ด้วยกันสักพักเธอก็เริ่มรู้จักเอาอกเอาใจและปากหวานเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ฌอร์นลอบถอนหายใจเบาๆ เขาดันตัวเธอออกห่างและขึ้นไปนอนบนเตียง เอมมาลินเดินตามเขามาติดๆ “นะคะพี่ฌอร์น ชะเอมไม่ได้เจอคุณพ่อมาเป็นเดือนๆ แล้ว” เธอขึ้นไปบนเตียงและไปอ้อนเขาต่อ ฌอร์นยังคงนิ่งเงียบ เอมมาลิน มองชายหนุ่มอย่างชั่งใจ ก่อนจะค่อยๆ เอามือวางบนหน้าอกและลูบขึ้นลูบลงไปมาอย่างยั่วยวน “นะคะพี่ฌอร์น... อนุญาตให้ชะเอมไปหาคุณพ่อคุณแม่ที่บ้านนะคะ ชะเอมอยากเจอหน้าคุณพ่อ” เธอพูดเสียงอ่อนเสียงหวาน ฌอร์นชิงหลับตานิ่ง เพราะตอนแรกเขาจะพาเธอไปเที่ยวทะเล แต่ก็นึกเห็นใจหญิงสาว เพราะเธอมาอยู่ที่บ้านเขานานแล้ว และไม่ได้กลับบ้านตัวเองมาพักใหญ่ เอมมาลินเห็นเขาแสร้งหลับ เธอก็ค่อยๆ ปีนไปอยู่บนตัวเขา และคร่อมกายแกร่งเอาไว้ ฌอร์นลืมตาทันที “ทำอะไร” “คืนนี้หนูอยากดูแลพี่ฌอร์น” เธอบอกและถูไถเนื้อนุ่มกลางกายเข้ากับความเป็นชาย เพียงแค่สัมผัสมันก็แข็งโด่ขึ้นมาทันที “เอาใหญ่แล้วนะเดี๋ยวนี้!” เขาดุ เอมมาลินยิ้มกริ่ม เธอยังไม่ยอมลงจากตัวเขา กลับก้มลงจูบปากเขาอีก ฌอร์นนอนรับสัมผัสวาบหวามจากเด็กสาวที่พยายามจะยั่วเขา ชายหนุ่มปล่อยให้เธอบรรเลงเกมรักต่อไปเรื่อยๆ หญิงสาวจูบริมฝีปากเขาและดูดเลียลิ้นอย่างที่เขาเคยทำ เขาจูบตอบเบาๆ มือน้อยๆ ของเธอสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดและลูบไล้ไปมาที่ห***มแข็งเป็นไตทั้งสองข้าง เขาครางเบาๆ อย่างเพลิดเพลิน ก่อนที่เธอจะถลกเสื้อขึ้นมาจนเห็นแผ่นหน้าอกที่เต็มไปด้วยไรขนสีดำปกคลุม เอมมาลินเคลื่อนกายลงต่ำ เธอดึงกางเกงขายาวของเขาลงมา แก่นกายดีดเด้งขึ้นอย่างรู้งาน เขานอนมองหญิงสาวว่าเธอจะทำอย่างไรต่อไป เอมมาลินยิ้มหวานส่งให้เขาและใช้ริมฝีปากครอบครองความเป็นชาย เธอทำอย่างที่เขาสอนมาก่อนหน้านี้ทุกอย่าง “อู้ว... โอย... อื้อ...” เสียงครางของชายหนุ่มกระตุ้นอารมณ์ของหญิงสาวได้เป็นอย่างดี เธอถอดชุดนอนของตัวเองออกและคร่อมทับความเป็นชายที่ผงาดกล้า ก่อนจะโยกกายไปมา “โอ้ว...” ฌอร์นมองหญิงสาวอย่างพึงพอใจ เธอเริ่มเก่งเรื่องบนเตียงมากขึ้น เอมมาลินขยับกายโยกคลึงแก่นกายของเขาไปมา บ้างก็รัวเร็วจนเขาแทบขาดใจ บ้างก็หมุนวนจนเห็นเอวบางบิดพลิ้ว ฌอร์นเป็นฝ่ายถูกรุกได้เพียงพักเดียวก็ลุกขึ้นนั่ง เขารวบตัวเธอไว้ในอ้อมกอดและบดจูบอย่างร้อนแรง “อื้อ... อ๊า!” “เก่งขึ้นแล้วนะ” เขาเอ่ยปากชม เอมมาลินยิ้มอย่างอายๆ เขาจับเธอนอนลงบนเตียงและเป็นฝ่ายรุกเธอบ้าง ฌอร์นเปลี่ยนท่าทางลีลารักไปหลายท่าและสอนท่าใหม่ๆ ให้กับเธอด้วย และคืนนั้นกว่าที่เอมมาลินจะได้นอนก็ปาเข้าไปตี 2 เสียงหอบสะท้านของคนทั้งคู่ยังดังอยู่ภายในห้องนอนอันเงียบกริบ ฌอร์นกอดร่างของเธอเอาไว้แน่นและจูบหน้าผากเธอเบาๆ คืนนี้เขาและเธอจัดเต็มไปหลายน้ำ จนร่างบางมีเหงื่อซึมชื้นเช่นเดียวกับเขา เอมมาลินเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มขณะที่มือเล็กยังจับขนดกดำบริเวณหน้าอกเขาเล่นอย่างเพลิดเพลิน “พรุ่งนี้พี่ฌอร์นจะอนุญาตให้ชะเอมไปหาคุณพ่อไหมคะ” เธอถาม ฌอร์นมองหน้าหญิงสาวที่เต็มไปด้วยความหวังก็พยักหน้า “ได้ ฉันอนุญาต” เขาบอก เอมมาลินยิ้มกว้าง เธอสวมกอดเขาไว้แน่น “ขอบคุณมากนะคะพี่ฌอร์น ขอบคุณมากๆ เลย”