“หวัดดี แคนรี่ว่างไหมมาหาฉันที่ไนต์คลับหน่อย”
“ขอโทษทีฉันกำลังไปงานการกุศลแทนพ่อและแม่ แล้วเธอไปกลับใคร”
“มาคนเดียว”
“พรุ่งนี้ไม่ได้ หรือฉันจะได้ไปด้วย”
“ฉันขี้เกียจอยู่บ้านวันนี้ พ่อกับแม่ไปเที่ยวกันแล้ว ฉันขี้เกียจกลับเพนท์เฮ้าส์ ฉันเลยออกมาคนเดียว”
“ไม่ให้เจนไปด้วยละ”
“อยู่กับสามี สามีพาไปดูหนังรอบดึกพึ่งวางสายไปเมื่อกี้”
“ขอโทษด้วยนะ มีอะไรก็โทรหาฉันนะ ฉันเปิดเครื่องตลอดเวลา”
“จ้า แค่นี้นะ”
แคทเธอรีนกดวางสาย เธอมองเข้ามาในไนต์คลับในยามค่ำคืนช่างครึกครื้นมีชีวิตชีวาท่ามกลางเมืองหลวง เธอก้าวเดินเข้ามาไนต์คลับ บริกรพาเธอก้าวเดินเข้าไป เพราะเขารู้ว่าเธอเป็นเพื่อนกับลูกชายเจ้าของไนต์คลับแห่งนี้ บริกรพาเธอเข้ามายังมุมหนึ่งของไนต์คลับ เป็นมุมที่เพื่อนๆ ของเธอชอบมานั่งดื่มกินกันเป็นประจำ
“รับอะไรดีครับ” บริกรเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสุภาพ
“เอาพริ้งเลดี้มาให้ฉันหนึ่งแก้ว” แคทเธอรีน
