บอดี้การ์ดของเขาอุ้มเธอก้าวเดินมายังลิฟต์ เขากดรหัสที่หน้าลิฟต์ ไม่ช้าลิฟต์ก็เปิดออก บอดี้การ์ดของเขาส่งเธอให้เขาอุ้มต่อ และเขาก็ก้าวเดินเข้าไปลิฟต์
เมื่อลิฟต์เปิดออกเขาทอดสายตาเข้าไปในห้องกว้างตบแต่งอย่างดีสไตล์คลาสสิกสีโทนดำขาว ในแต่ละห้องแยกส่วนชัดเจน เขามองขึ้นไปยังชั้นสองของห้อง แล้วก้าวขึ้นบันไดไปยังประตู ใช้ตัวเองผลักเล็กน้อย ประตูก็เปิดออกกว้าง เขาเดินไปที่เตียงนอนของเธอที่ดูใหญ่โตพอๆ กับที่นอนในบ้านของเขา
“ถึงห้องแล้วนะ ผมกลับก่อนนะ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม และห่มผ้านวมให้เธอ แต่เธอกลับจับแขนของเขาไว้
“ไม่ให้ไป อยู่ด้วยกันก่อน” เธอเอ่ยบอกราวกับคนละเมอ เขาเผยรอยยิ้มทันที
“ก็ได้คุณนอนนะ ผมจะไปนอนที่โซฟา” เขาเอ่ยบอกเธอ แล้วจับมือเรียวของเธอออกจากแขนเขา เขาเอาหมอนมานอนที่โซฟาสีดำ เขามองเธอด้วยสายตาหลากหลายอารมณ์ ว่าทำไมเขาถึงไม่ลักหลับเธอ ถ้าเป็นคนอื่นคงรีบฉีกถุงยางและสวมที่ความเป็น
