ตอนที่ 4 : ชุดที่ถูกเปลี่ยนและความทรงจำที่เลือนราง

พิมฐา เดินกลับมายังห้องนอนของตัวเองหลังจากที่ เขื่อนยืนยันจะเก็บจานและล้างทำความสะอาด ไม่ว่าเธอจะดึงดันว่าจะทำเองยังไงก็ตาม “เดี๋ยวผมเก็บเองครับ” คำพูดนั้นหนักแน่นและเป็นคำสั่งมากกว่าการขออนุญาต เธอ นึกถึงคำพูดของเขา พร้อมกับ สายตาที่จ้องมองมาอย่างเธอมันเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นแต่ก็มีประกายของความเร่าร้อน ที่ทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหว ดวงตาคมกริบคู่นั้นบอกให้เธอรู้ว่าเขาไม่ได้แค่ดูแล แต่กำลังควบคุมสถานการณ์นี้ทั้งหมด พิมฐา สัมผัสหน้าอกตัวเองที่เต้นรัว และเพิ่งสังเกตว่า เธอกำลังสวมใส่เสื้อยืดสีขาวตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้นอยู่ “เมื่อคืนเราเปลี่ยนชุดนี้นอนหรอ... เขื่อนบอกว่า เมื่อคืนเราเมามากนี่... แต่จำไม่เห็นได้เลยว่าเปลี่ยนชุด” ความสับสนเริ่มกัดกินเธอ เธอเดินไปยังตะกร้าผ้าและเห็นว่า ชุดที่ตัวเองใส่เมื่อวานถูกพับไว้ในตะกร้ารอซักอย่างเรียบร้อย ซึ่งปกติเธอไม่เคยทำเลย พอถอดเสร็จก็โยนลงตะกร้าอย่างไม่ใยดีตลอด พิมฐาเป็นคนมีระเบียบแต่ไม่เคยละเอียดอ่อนกับเรื่องเล็กน้อยขนาดนี้ “นี่เราเมาถึงขั้นพับผ้าที่ถอดออกด้วยหรอ... ฮะฮะฮะ” เธอขำออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายก่อนที่จะกลายเป็นหัวเราะแห้งเมื่อฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ ‘คงไม่ใช่หรอกมั้ง...’ ความคิดที่ว่าเขื่อนเป็นคนเปลี่ยนชุดให้เธอแวบเข้ามาในหัว จู่ๆ ความร้อนก็พุ่งขึ้นมาที่แก้มของเธอ “เหอะ...เหอะ...เหอะ...ไม่มีทาง เป็นไปไม่ได้ เราเป็นคนเปลี่ยนเองนั่นแหละ” เธอส่ายหน้าสะบัดหัวเพื่อสลัดทิ้งความคิดที่ตีกัน ความจริงที่ว่าเขื่อนอาจได้เห็นและสัมผัสร่างกายเธอในยามที่เธอไร้สติทำให้เธอรู้สึกทั้งอับอายและตื่นเต้นอย่างประหลาด ก่อนที่จะถอดเสื้อผ้าแล้วเข้าไปชำระร่างกายในห้องน้ำ ไอน้ำอุ่นๆ จากฝักบัวช่วยบรรเทาอาการปวดหัวของเธอลงได้บ้าง พิมฐาลูบไล้ร่างกายทำความสะอาดผิวขาวเนียน ไล่ตั้งแต่ทรงอกอวบอิ่ม เอวที่คอดกิ่ว ความรู้สึกสดชื่นไม่ได้ช่วยลบความสงสัยในใจของเธอ ขณะที่มือของเธอ ไล้วนบริเวณเนินเนื้อนุ่มไร้ขนนั้น เธอก็รู้สึกเสียวซ่านในท้องน้อยขึ้นมาทันที เป็นความรู้สึกที่คุ้นเคยแต่ก็แปลกใหม่ เหมือนถูกกระตุ้นอย่างรุนแรงเมื่อไม่นานมานี้ ความรู้สึกกึ่งหลับกึ่งตื่นเมื่อคืนนี้เธอก็ไม่แน่ใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เธอรู้สึกสุขสมและวาบหวามในเวลาเดียวกัน ภาพที่เลือนรางปรากฏขึ้นในความคิดของเธอ... เป็นความรู้สึกเย็นวาบบริเวณกลีบเนื้อของเธอ... ตามมาด้วยเสียงครางของใครบางคน... พิมฐา ใช้ปลายนิ้วสัมผัสที่กลีบเนื้อของตัวเองอย่างละเอียดถี่ถ้วน ไม่มีร่องรอยของการสอดใส่ แต่ความอ่อนไหวที่มากผิดปกติ ทำให้เธอต้องกัดริมฝีปาก มันเหมือนกับว่าร่างกายของเธอถูกปลุกให้ตื่นขึ้นแล้ว ‘หรือว่า...เขื่อนจะเป็นคนเปลี่ยนชุดให้เราจริงๆ?’ ความคิดนี้กลับมาอีกครั้ง และเธอก็ตระหนักว่าถ้าเขาเป็นคนทำจริง... เขาก็คงเห็นทุกอย่าง พิมฐาสูดหายใจลึกๆ ความรู้สึกผิดในฐานะพี่สาวที่ปล่อยตัวเมามายต่อหน้าเด็กหนุ่มคนนี้ถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นที่อันตราย