ท่ามกลางถนนที่จอแจไปด้วยรถรามากมาย รถเบนซ์คันหรูของด้วงแล่นทะยานไปบนถนนเส้นเดิมที่เคยผ่านมาเมื่อช่วงบ่าย เสียงอึกทึกของเครื่องยนต์ภายนอกไม่อาจแทรกซึมเข้าสู่โสตประสาทของชลิดาได้เลย เธอได้แต่นั่งเงียบซึม จ้องมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ภายในรถที่เย็นเยียบจากเครื่องปรับอากาศ กลับทำให้เธอรู้สึกหนาวเหน็บเข้าไปถึงขั้วหัวใจ
ชลิดาสมเพชตัวเองจนอยากจะกรีดร้อง เธอไม่ได้โกรธด้วงที่ข่มเหง แต่เธอโกรธและเกลียดตัวเองที่ไม่สามารถควบคุมสัญชาตญาณความร่านร้อนให้ปฏิเสธรสกามของปีศาจตนนี้ได้เลยสักครั้ง
ทุกครั้งที่มันยัดเยียดความดิบเถื่อนมาให้ ร่างกายของเธอกลับทรยศต่ออุดมการณ์และความรักอันบริสุทธิ์ของสามีที่พร้อมจะอภัยให้เธอเสมอ
แสงไฟระยิบระยับของกรุงเทพฯ ยามโพล้เพล้ที่ใครว่าสวยงาม กลับดูมืดมนอย่างบอกไม่ถูกในสายตาของเธอตอนนี้ ชลิดาก้มลงมองชุดพยาบาลสีขาวสะอาดตาที่เธอแสนภูมิใจ บัดนี้มันเปรอะเปื้อนไ
