ในห้องที่อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวโลกีย์และกลิ่นแชมเปญ ชลิดาเริ่มขยับกรงเล็บแห่งมารยาอย่างแนบเนียน เธอวาดลวดลายสวมบทบาทเป็น ‘เมียร่านสวาท’ ที่ด้วงถวิลหา มือเรียวเล็กหยิบขวดแชมเปญขึ้นมารินเติมลงในแก้วของด้วงจนเกือบปริ่มขอบ ก่อนจะรินให้ตัวเองเพียงเล็กน้อยพอเป็นพิธี
“ดื่มอีกนิดนะคะพี่ด้วงขา... วันนี้วันดีของพี่ วันนี้เราต้องฉลองกันให้ลืมโลกไปเลยนะคะ” เธอกล่าวด้วยเสียงหวานละมุนที่ระรื่นหู แววตากลมโตทอประกายฉ่ำวาวอย่างจงใจยั่วยวน
เธอขยับกายเข้าไปเบียดกระแซะซอกคอหนาหยาบกร้านของเขา ปล่อยให้ปอยผมลูบไล้ไปตามผิวหน้าของด้วงอย่างหยอกเย้า ด้วงที่กำลังฮึกเหิมด้วยอำนาจเงินและกามารมณ์ถึงกับยิ้มกว้าง รับแก้วจากมือเธอขึ้นมาซดรวดเดียวจนหมด
“ชื่นใจจริงๆ น้องอ้อของพี่ด้วง... ทำไมวันนี้เมียพี่ถึงได้น่ารักและเร่าร้อนขนาดนี้หือ?” ด้วงถามพลางกวาดสายตาโลมเลียไปทั่วร่างพยาบาลสาวที่บัดนี้ดูเย้ายวนใจเป็นพิเศษ
“ก็อ้อดีใจ
