“เฮ้อ” ชายหนุ่มนอนถอนหายใจอยู่บนเตียง เป็นเวลากว่าสามวันที่บรรยากาศในกลุ่มมีเดดแอร์ในหลายๆ ครั้ง พายอาร์ยังพูดคุยกับเพื่อนคนอื่นตามปกติ กลับกันถ้าไม่มีเรื่องจำเป็นเรียกว่าแค่มองผ่านยังแทบจะไม่มีเลยสักครั้ง เพื่อนคนอื่นได้แต่ยิ้มอ่อนให้กำลังใจ แต่นั่นก็ไม่ได้ช่วยให้เขารู้สึกดีขึ้นเลยสักนิด
เอาไงดีวะกู?
“เจย์อยู่บ้านปะ อืม เค วันนี้ไปนอนบ้านนะ” สุดท้ายเจตก็เลือกโทรหาพี่ชายที่เป็นเหมือนทางเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้ พรุ่งนี้มีเรียนช่วงบ่ายพอดี ทำให้ไม่ต้องกังวลเรื่องเวลาเดินทางไปเรียนมากนัก
เขามองประตูห้องของพายอาร์สักพัก ไม่กล้าพอที่จะเคาะห้องทักทายด้วยซ้ำ เจตได้แต่เดินออกมาเงียบๆ
————————-
“เจย์ ซ้อมกัน” เมื่อกลับถึงบ้าน สถานที่แรกที่เขาเลือกไปคือโรงฝึก แทนที่จะเข้าไปหาพ่อแม่ด้วยซ้ำ
“อารมณ์ไหนวะ” นานแล้วที่เจตไม่ได้กลับมาฝึก แต่อย่างน้อยก็ยังมีมาวอร์มฝีมือบ้างเพื่อไม่ให้ลืมธุรกิจของครอบ
