ที่ผ่านมาจะถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

บรรยากาศภายในห้องโดยสารมีเสียงเพลงจากเพลย์ลิสต์โปรดเปิดคลอเบาๆ แทนที่ทุกคนจะเพลิดเพลินไปกับเสียงดนตรี แต่กลายเป็นว่าถูกปกคลุมไปด้วยความอึดอัด เจตรู้สึกทำตัวไม่ถูก ส่วนพายอาร์นั่งกอดอกเอียงตัวชิดกระจก ไม่แม้แต่จะมองทางข้างหน้าหรือหันมามองคนขับ พายอาร์เป็นคนชอบร้องเพลงมาก เวลานั่งรถด้วยกันเขามักจะเปิดเพลงโปรดของอีกฝ่ายเสมอ ปกติแล้วบรรยากาศภายในรถจึงคลอไปด้วยเสียงดนตรีและเสียงร้องเพลงตลอดทาง ทว่าตอนนี้มีเพียงความเงียบงัน เจตรู้สึกใจเสียกว่าเดิมเพราะแอบเห็นขอบตาของหญิงสาวแดงหน่อยๆ คาดว่าน่าจะเกิดจากการร้องไห้ “แวะกินขนมไหม ร้านนั้นที่มึงชอบอะ” ชายหนุ่มชักชวนด้วยหวังเปลี่ยนบรรยากาศให้ดีขึ้น “...” พายอาร์มองออกไปนอกรถประหนึ่งว่าประโยคเมื่อครู่เป็นเพียงลมพัดผ่าน “พรุ่งนี้ต้องไปเรียนอีกแล้ว เบื่อเนอะ” “...” “กลับไปถึงกินอะไรดีน้าาา” ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่ย่อท้อ เปลี่ยนหัวข้อสนทนาเป็นเร