บรรยากาศบนดาดฟ้าคอนโดตอนกลางคืนลมพัดเย็นสบาย โบว์ ยืนรับลมอยู่ตรงระเบียง มองดูแสงไฟของกรุงเทพฯ ในปี 2026 ที่ดูเหมือนจะวุ่นวายแต่ก็สวยงามในเวลาเดียวกัน
ตอนนี้เป้นเวลาที่ลูกชายสองคนของเธอหลับเเล้ว
จู่ ๆ อ้อมกอดที่คุ้นเคยก็สวมกอดเธอจากทางด้านหลัง กลิ่นน้ำหอมประจำตัวของ พี่ไทเกอร์ ลอยมาแตะจมูกพร้อมกับความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั้งแผ่นหลัง
"มายืนตากลมตรงนี้เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอกครับตัวเล็ก"
เสียงทุ้มกระซิบที่ข้างหูจนโบว์ต้องย่นคอหนีด้วยความเขิน
"โบว์แค่อยากมาดูดาวเฉยๆ ค่ะพี่ไทเกอร์ ไม่หนาวหรอก
" โบว์หันกลับมาในอ้อมแขนเขา พลางเงยหน้ามองคนตัวสูงกว่าที่ตอนนี้จ้องมองเธอด้วยสายตาที่ทำเอาคนถูกมองใจสั่น
ไทเกอร์อมยิ้มมุมปาก มือหนาลูบแก้มใสของคนตรงหน้าอย่างเบามือ
"ดาวบนฟ้าจะสวยแค่ไหน พี่ก็ไม่สนใจเท่าดาวที่อยู่ตรงหน้าพี่ตอนนี้หรอกนะ"
"พี่ไทเกอร์พูดอะไรคะ... เลี่ยนจัง"
โบว์หน้าร้อนผ่าว พยายามจะก้มหน้
