หลังจากผ่านค่ำคืนอันแสนดุเดือดร่วมกับป๊ามาวิน ศิตาก็รู้สึกตัวขึ้นมาในช่วงสิบโมงของอีกวัน มือเรียวเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่แถวหัวเตียงมาเช็คเหมือนอย่างที่ทำเป็นประจำ แม้จะทำได้ไม่ถนัดนักเพราะถูกใครบางคนเอาแขนพาดทับช่วงเอวเอาไว้ก็ตาม
ตากลมกวาดมองแจ้งเตือนในมือถือแบบส่ง ๆ ก่อนจะเห็นว่าเพื่อนรักของตนส่งข้อความมาว่า ‘ถ้าตื่นแล้วให้ทักหา’ แต่วินาทีนี้ศิตาคงต้องทำเมินข้อความที่ว่าไปก่อนละนะ เพราะถ้าเกิดทักไปแล้วมินนี่มันมาที่ห้องละก็ น่าจะเกิดเรื่องใหญ่
หลังจากไถโทรศัพท์เล่นอีกเล็กน้อย ศิตาก็นึกสนุกเปิดกล้องถ่าย
เซลฟี่ภาพตัวเองกับป๊ามาวินที่ตอนนี้นอนหลับซุกซอกคอเก็บเอาไว้ เธอจ้องมองใบหน้าคมสันที่หลับสนิทพลางยกยิ้มชอบใจ ก่อนที่เธอจะเอามือถือกลับไปวางไว้ที่โต๊ะเหมือนเดิมและหลับตาลงตามคนที่กอดตัวเองอยู่ไปอีกครั้ง
กลิ่นอายของคนด้านหลังกับอ้อมกอดอุ่นสบายช่วยให้ศิตาจมลงสู่ห้วงนิทราได้ใน
