ตอนที่ 103 หัวหิน

1928 คำ

ตู้มมมมม!!! "ไออุ่น โอบเอื้อ เอิงเอย ลงมาเร็วๆ" พาฝันตะโกนเรียกสามแฝดน้อยที่ยืนอยู่ในห่วงยางริมสระว่ายน้ำไม่ยอมกระโดดลงน้ำเหมือนพี่น้องคนอื่นๆ "มาๆ เล่น นินๆ" ญาณินอยู่ในห่วงยางแบบนั่งมีคนเป็นพ่อคอยประคองอยู่ใกล้ๆ กวักมือพร้อมพยักหน้าหงึกหงักเรียกทั้งสามคน "มาเล่นกัน/เย่งกัง" พี่น้องคนอื่นๆ ก็ส่งเสียงเรียกกันใหญ่ "ทำไมไม่ลงมากันล่ะครับ" ปุณณ์ถามด้วยความสงสัย ทั้งที่สีหน้าของทุกคนแสดงออกมาอย่างชัดเจนว่าอย่างลงมาเล่นน้ำ แต่ก็ไม่ยอมลงกันมา "คุงพ่อบอกให้ยอคุงพ่อคุงแม่ก่องฮับ ถ้าคุงพ่อคุงแม่ไม่มา ยังไม่ให้ยงน้ำ" ไออุ่นเป็นคนตอบ "ไออุ่น โอบเอื้อ เอิงเอย ลงมาเลยค่ะ ถ้าคุณพ่อคุณแม่ว่าเดี๋ยวป้าจัดการเอง มัวแต่จู๋จี๋กันอยู่แน่ๆ ถึงยังไม่ออกมากัน" บัวว่าอย่างไม่จริงจังนัก มีร่างสูงของธามยืนซ้อนหลังโอบกอดกายบางแนบตัวในสระว่ายน้ำ "จู๋จี๋อะไรพี่บัว" เสียงทุ้มของปัณณ์ดังขึ้น โอบเอวบางของอีฟเดินเข้

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม