"คุงพ่อขาเอิงเอยอยากเล่งอังนั้ง" เอิงเอยชี้ไปที่เจ้าเรือกล้วยสีเหลืองลำหนึ่งที่จอดอยู่ริมชายหาด ส่วนพี่ชายสองคนลงไปเล่นน้ำกับคนอื่นๆ มีติวกับเตอร์คอยประกบดูแลความปลอดภัยถึงแม้จะใส่เสื้อชูชีพกันไว้แล้วก็ตาม
"เบื่อเล่นกองทรายแล้วเหรอคะ" อีฟถามลูกสาวด้วยน้ำเสียงอบอุ่น
"ยังค่ะ แต่อยากเล่งอังนั้งก่อง เขาเยียกว่าอะไยคะ"
"บานาน่าโบ๊ทครับ แต่เอิงเอยยังเด็กเกินไปที่จะเล่น" เอิงเอยมีสีหน้าผิดหวัง
"แย้วอังนั้งเอิงเอยเล่งได้ไหมคะ" เอิงเอยชี้ไปที่โซฟาน้ำเป่าลมข้างๆ บานาน่าโบ๊ท
"ไม่ได้เหมือนกันครับ แต่พ่อพาเอิงเอยขับเจ็ทสกีแทนได้นะ" ปัณณ์ชี้ไปที่เจ็ทสกี จากสีหน้าผิดหวังแปรเปลี่ยนเป็นยิ้มแก้มแป้นด้วยความดีใจ กระโดดกอดคอคนเป็นพ่อหอมแก้มซ้ายที แก้มขวาที จบด้วยจุ๊บปากอุ่นหนาไปอีกหนึ่งที คนเป็นพ่อมองลูกสาวด้วยแววตาหลงใหลในความน่ารักน่าชัง
"ไปค่ะคุงพ่อ เอิงเอยอยากเล่งฉุดๆ แย้ว" เอิงเอยจับมือคนเป็นพ่อให้
