เช้าของวันต่อมา..
"เดี๋ยวเข้าเรียนไม่ทันนะครับ" ชายหนุ่มมองต่ำลงไปดูหญิงสาวที่นอนเอาใบหน้าฝังอยู่กับแผ่นอกของเขาไม่ยอมขยับออก
"ไม่อยากไปเลยค่ะ อยู่แบบนี้อบอุ่นจัง"
"ไม่กลัวว่าจะเสียตัวอีกเหรอ" ตื่นขึ้นมาเขาก็จัดให้เธอไปแล้วหนึ่งดอกแต่เธอยังคงอ้อนอยู่เลย
"ไหวหรือคะ"
"พูดแบบนี้ยังไม่ยอมแพ้ใช่ไหม" ขุนไกรจับร่างอีกฝ่ายให้นอนหงายลงก่อนจะพลิกตัวขึ้นคร่อม แล้วโน้มริมฝีปากลงแนบจูบกับริมฝีปากบางเพียงแค่ครู่ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมา "เซ็นไว้ก่อนนะครับตอนเย็นมาต่อให้ วันนี้มีประชุมสำคัญ" ประชุมนี้ขาดประธานไม่ได้ด้วย เขาต้องกลั้นใจดันตัวลุกออกถ้าไม่งั้นคงได้ยาวแน่
[มหาวิทยาลัย]
"ทำอะไรอยู่จ๊ะมาสายเชียว" เสน่หาแซวเพื่อนเพราะเธอมาถึงตั้งนานแล้ว ส่วนงามพร้อมเกือบเข้าห้องเรียนไม่ทัน
"อิจฉาคนมีความรักจังเลย" วาสนาเพื่อนที่อยู่ในห้องเอ่ยพูดขึ้น ที่จริงวาสนาก็ไม่ค่อยชอบหน้าเสน่หาและงามพร้อมหรอก แต่สองคนนี
