บทที่ 107

1253 คำ

"พูดมา!" มาถึงห้องเสน่หาเค้นเอาความจริงจากชาละวัน เพราะท่าทางของเขามันดูมีพิรุธ ตอนที่ถามเรื่องของต้นข้าว "คืนนี้กี่น้ำดี" "ไม่ต้องมาเฉไฉฉันไม่หลงกลหรอก" "ก็คิดว่าบอกให้พูดเรื่องความในใจ" "เสน่ห์หมายถึงเรื่องของต้นข้าวกับน้องคนนั้น" "ไม่รู้..ใครจะไปรู้ล่ะ" "อย่าให้รู้นะว่ามันเกี่ยวข้องกับคุณ น้องเขาน่าสงสารมากเลยรู้ไหม" ชาละวันทำทีส่ายหน้าก่อนจะถอดเสื้อช็อปที่ใส่อยู่ออก แล้วหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำ แต่ที่รีบเข้าห้องน้ำเพราะอยากจะลี้ภัย วันต่อมาที่มหาวิทยาลัย.. "นั่นน้องคนเมื่อวานใช่ไหม" เดินออกมาทางคณะก็เห็นน้องคนนั้นนั่งเศร้าอยู่ "เสน่หา" พอเห็นว่าเป็นใครเสน่หาก็รีบเดินตรงเข้าไปหา งามพร้อมเลยต้องเดินตามมา "น้องมานั่งทำอะไรตรงนี้" "พี่สาว" "มีอะไรให้พี่ช่วยไหม" ถึงแม้จะไม่ค่อยชอบขี้หน้าพี่สาวของผู้หญิงคนนี้ แต่น้องกับพี่มันคนละคนกัน "นาไม่อยากรบกวนค่ะ" "พี่สาวเรายังไม่เอาเงิ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม