บทที่ 132

1566 คำ

"พี่ต้นจับปลาตัวเมื่อกี้ขึ้นมาใหม่ได้ไหม" "ช่างมันเถอะ" "น่าเสียดายตัวเบ้อเร่อเลย" "ตาคะยายบอกให้มาเอาปลาค่ะ" ตอนที่ใบตองคุยกับต้นข้าวอยู่​ ปรารถนาก็หันไปพูดกับตาที่กำลังจับปลาอยู่ในตาข่ายที่ดักไว้ทั้งคืน "รอแป๊บนะหนู เดี๋ยวเอาที่เหลือขึ้นไปด้วยเลย" พอตาบอกให้รอปรารถนาเลยไปหาที่ร่มนั่งเพราะตอนนี้แดดเริ่มร้อนแล้ว ตอนที่เธอนั่งรอปลาอยู่​ ใบตองก็พยายามพูดกับต้นข้าวเรื่องสมัยเด็กที่ทั้งสองจับปลาในทุ่งนาด้วยกัน แต่ต้นข้าวก็ไม่ได้ตอบใบตองหรอกเขายังคงช่วยตาเก็บปลาในตาข่าย เก็บปลาจนหมดแล้วต้นข้าวเลยเอาปลาขึ้นมาให้ปรารถนาที่นั่งรออยู่พุ่มไม้ ต้นข้าวยื่นถังปลาให้เธอ พอปรารถนารับมาก็รู้สึกหนักแต่ก็ยังยกไหว "เป็นแบบนี้จะไปทำมาหากินที่ไหนได้ แค่ตากแดดนิดเดียวก็ไม่ไหวแล้ว" ใบตองพลางพูดกระแนะกระแหน "ถือขึ้นไปไหวไหม" เขาไม่อยากให้เธอไปสนใจคำพูดของใบตอง แต่ปรารถนาไม่ตอบเธอยกถังปลาแล้วเดินข้ามคู

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม