บทที่ 133

1479 คำ

"แม่?" ปรารถนาแทบล้มทั้งยืนตอนที่มองไปเห็นแม่ลงจากรถตู้ เธอไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม แม่เธอจะมาที่นี่ได้ยังไง "แม่เหรอ?" ต้นข้าวที่นั่งทานข้าวอยู่ดีดตัวลุกขึ้นแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัวเลย แต่พอผู้หญิงคนแรกลงจากรถผู้หญิงคนที่สองก็ตามลงมา.. "แม่??" คราวนี้ถึงทีต้นข้าวบ้าง "มิลาน" ตากับยายเห็นหลานสาวมาก็ดีใจ แต่ทำไมเด็กสองคนนี้ถึงดูตกใจมากกว่าจะดีใจที่เห็นแม่มาหาล่ะ "สวัสดีค่ะลุงสวัสดีค่ะป้า" มาถึงมิลานก็ไหว้ลุงกับป้าทั้งสองก่อนแต่สายตาของคนเป็นแม่จ้องไปที่ลูกชาย "แล้วเรามากับใคร" ที่จริงตากับยายก็ได้ยินแล้วล่ะ คิดว่าต้องเป็นแม่ของหนูปรารถนา "สวัสดีค่ะ ฉันชื่อปราณี เป็นแม่ของปรารถนาค่ะ" ปราณีติดต่อลูกสาวคนเล็กไม่ได้ ถามพี่สาวฝ่ายนั้นก็ไม่ยอมบอก แต่พอเค้นหนักเข้าและขู่ว่าจะไม่ส่งเงิน วาสนาถึงได้บอกว่าน้องหายออกจากบ้านได้ครึ่งเดือนแล้ว พอรู้ว่าลูกสาวหายออกจากบ้านปราณีก็รีบบินกลับมาโดยที่ไม่ได้แจ้งท

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม