บทที่ 29

1254 คำ

"มึงเอาซ่อนไว้ไหนอีกวะ" เพื่อนงงเลยรถยนต์ก็จอดอยู่นี่แต่ทำไมยังมีสัญญาณติดตามตัวเธออีก "มัวแต่ถามอยู่นั่นแหละรีบไปสิ!" ชาละวันวิ่งไปที่รถของตัวเอง ต้นข้าวตามไปขึ้นรถของชาละวันด้วย ส่วนเพื่อนอีกสองคนก็ขับรถอีกคัน ทางด้านคิมหันต์อยู่ขอคลิปกล้องวงจรปิดที่นี่ก่อน "เหมือนมันจะออกนอกเมืองเลย" "มึงแค่บอกกูว่ามันไปทางไหน" "กูว่ามึงขับเร็วเกินไปแล้วนะ" "มันตรงหรือเลี้ยว" ถึงแยกด้านหน้าชาละวันตะเบ็งเสียงถามเพื่อน "ตรงไป เฮ้ยมึงไม่หยุดไฟแดงก่อนเหรอวะ" ต้นข้าวเกาะที่จับตรงประตูไว้แน่น แต่โชคดีไม่เกิดอุบัติเหตุ ส่วนรถอีกคันที่ตามมาก็ฝ่าไฟแดงมาพร้อมกัน "มันเลี้ยวเข้าไปในซอยนี้จริงเหรอ" "สัญญาณที่มึงให้กูดูอยู่ในซอยนี้ ตอนนี้รถไม่เคลื่อนตัวแล้ว" ชาละวันรีบขับตรงเข้าไปตามสัญญาณ และก็เจอรถของพวกมันจริงๆ ลงจากรถได้ทั้งสี่ก็รีบตรงไปที่รถตู้ "ไม่มีคนอยู่" ชาละวันมองเข้าไปก็เห็นกระเป๋าเธอวางตกอยู่

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม