บทที่ 31

1529 คำ

"ต่อไปนี้ไม่ต้องกลัวใครมองเข้ามาเห็นแล้วนะ ถ้าอยากก็แค่บอก" "บ้าใครจะอยากทำอะไรแบบนั้น" หญิงสาวได้แต่พึมพำเบาๆ แต่เขาที่นั่งอยู่ในรถด้วยก็ได้ยิน และก็อดขำไม่ได้ "ฉันอยากจะถามเรื่องที่คุณเข้าบริษัทเป็นยังไงบ้างคะ" "เพิ่งเข้าไปแค่ครั้งเดียวเอง" "ยังไม่ได้เรื่องอะไรเลยหรือคะ" "ยัง" "คุณต้องลองถามฝ่ายบัญชีฝ่ายการเงินดู" เพราะพ่อเธอถูกข้อหาฉ้อโกงเรื่องเงินของบริษัท "อยู่ดีๆ จะเดินเข้าไปแล้วถามใครจะบอกล่ะ" "คุณเป็นลูกชายของหุ้นส่วนใหญ่ไม่มีใครสงสัยหรอกค่ะ" ชาละวันส่ายหน้าเล็กน้อยกับความคิดของเธอ​ ก่อนจะเคลื่อนตัวรถออกจากบาร์เบียร์แห่งนั้น แล้วพาเธอขับตรงกลับมาที่คอนโด "ทำไมหน้างอแบบนั้น" "แล้วเมื่อไรคุณจะเข้าบริษัทอีก" "คงเป็นวันศุกร์และวันเสาร์" "แล้วคุณเห็นคนของคุณลุงมกราไหมคะ" "ไม่เห็น" "เขายังไม่เข้าหรือว่า.." "ลงรถก่อนดีกว่า" "ก็ใช่สินั่นไม่ใช่พ่อของตัวเองนี่" เสน่หาพูดพลางเ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม