บทที่ 4

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 4 คณะวิศวกรรมศาสตร์ของมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง "เรื่องนั้นว่ายังไงบ้างวะ" "เรื่องอะไรของมึง" "ก็เรื่องที่มึงให้กูไปสืบไง มึงไปหาสาวสวยนางนั้นหรือยัง" "อยากจะรู้ไปทำไม" "อ้าวไอ้นี่ เรื่องของเพื่อนก็เหมือนเรื่องของเรา ถ้ากูยังไม่รู้มันจะเป็นเรื่องของเราได้ยังไง" "กวนตีนแล้วมึงไอ้ต้น" "อย่าบอกนะว่ามึงถูกสาวปฏิเสธ รูปหล่อพ่อรวยแบบมึงเนี่ยนะถูกสาวปฏิเสธ" "ใครถูกสาวปฏิเสธวะ" ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่เพื่อนอีกสองคนที่อยู่ไม่ไกลก็เดินเข้ามาร่วมวงสนทนาด้วย "พวกมึงหุบปากไปเลยนะ" ชาละวันพูดทิ้งท้ายไว้แค่นี้ก่อนจะเดินจากกลุ่มเพื่อนไป พอเดินไปเท่านั้นแหละแมงเม่าก็บินว่อนเลย "ตกลงใครกันแน่วะ" "มึงจำสาวคนที่เป็นข่าวเมื่อสัปดาห์ที่แล้วได้ไหม" "เป็นข่าว?" "ก็เรื่องที่ถูกฟ้องล้มละลายไง" "เรื่องนี้มันก็เกี่ยวกับไอ้ชาละวันเหมือนกันไม่ใช่เหรอวะ" "ใช่น่ะมันใช่อยู่" "มึงจะพูดอะไรก็รีบพูดมาสิ" "ก็ไอ้ชาละวันมันสนใจสาวนางนั้นไง มันให้กูไปสืบเรื่องมา" "พวกกูนึกว่าเรื่องอะไร" "อ้าวแล้วพวกมึงไม่ตกใจเลยเหรอ" "ตกใจทำไม สวยขนาดนั้นถ้ามันสนใจมีหรือจะพ้นเงื้อมือของมันไปได้" "แต่กูดูท่าแล้วนะสาวคงไม่เล่นด้วย" "กูเล่นว่าสามวัน" "กูให้เต็มที่สองวัน" "พวกมึงพูดอะไรกัน" "มึงจะเล่นกับพวกกูไหมล่ะว่ากี่วันไอ้เสี่ยชามันจะได้เธอคนนั้นมาครอบครอง" เรามารู้จักเพื่อนๆ ของชาละวันกันบ้าง เพื่อนในกลุ่มของเขามีอยู่ห้าหนุ่มหล่อ คนแรกแน่นอนว่าต้องเป็นชาละวัน คนที่สองและสามเป็นพี่น้องพ่อเดียวกันแต่ก็คนละแม่ ทั้งสองมีนามว่าจักรวาลและวัฏจักร ส่วนคนที่สี่หล่อรวยไม่แพ้กันเขาก็คือคนที่หาข่าวมาให้ชาละวันก็คือต้นหรือต้นข้าว และคนที่ห้ามีนามว่า... "พวกมึงสุมหัวทำอะไรกันอยู่วะ" "อ้าวไอ้คล้าวแกไปตามหาน้องทองกวาวอยู่เหรอทำไมเพิ่งมาเอาป่านนี้" "กวนตีนนะมึงไอ้ต้น" "พวกมึงเป็นอะไรนักหนาวะยัดเยียดให้กูแดกตีนอย่างเดียวเลย" เขียนโดยชะนีติดมันส์