บทที่ 150

1532 คำ

ขับรถประมาณเกือบ 30 กิโลเมตรก็เข้ามาถึงตัวจังหวัด งานประจำปีจัดอยู่ใจกลางเมืองตามถนนหนทางที่รถสัญจรกัน แต่พอมีงานทางจังหวัดก็ปิดถนนให้รถวิ่งเส้นนอกเมือง มาถึงโชคดีมีที่รับฝากรถ ต้นข้าวเลยขับรถเข้าไปตรงที่มีคนคอยโบก "หนึ่งร้อยบาทครับ" หลังจากจอดรถได้คนที่รับฝากรถก็มาเรียกเอาเงิน "โอ้โหหนึ่งร้อยเลยเหรอ ปล้นกันเลยดีกว่ามั้ง" คนที่พูดก็คือใบตอง ทุกปีก็ไม่ได้จ่ายค่าจอดรถแพงขนาดนี้ "ตอง" ต้นข้าวกลัวใบตองจะพูดมากไปกว่านี้เลยปรามไว้ก่อนที่จะหยิบเงินออกมาจากกระเป๋า "ปีที่แล้วยังเก็บแค่หกสิบ" "จะพูดทำไม มีที่ให้ฝากรถก็ดีเท่าไรแล้ว" รถของเขาไม่ใช่ราคาน้อยๆ ไม่กล้าเอาไปจอดริมถนนหรอก หลังจากจ่ายค่าฝากรถแล้วต้นข้าวก็เอื้อมมาจูงแขนของปรารถนาพาเดินเข้าไปในงาน แต่ใบตองไม่ยอมแพ้รีบเข้าไปเดินข้างต้นข้าวอีกฝั่งหนึ่ง พอเดินเข้ามาในงานก็เห็นมีที่ปาลูกโป่งหลายร้านเลย "พี่ต้นจะปาลูกโป่งให้ตองอีกใช่ไหมค

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม