บทที่ 151

1228 คำ

เช้าวันต่อมา.. ปรารถนาตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นต้นข้าวเธอเลยรีบลงมาดูข้างล่าง "สงสัยอยู่ทุ่งนากับตาโน่นมั้งลูก" "ค่ะ" ไม่กล้ามองหน้ายายเลยเพราะรู้สึกอาย เมื่อคืนก็ห้ามปรามเขาอยู่หรอกนะ เล่นเอาบ้านสั่นสะเทือนขนาดนั้นตากับยายก็คงต้องรู้สึกตัวแหละ รู้แบบนี้ชวนไปนอนกระท่อมก็ดี ที่ต้นข้าวไม่ได้พาไปนอนกระท่อมเพราะที่นั่นไม่มีไฟฟ้าและเมื่อคืนอากาศก็ร้อนมาก เขาเลยอยากพาเธอมานอนเปิดแอร์เย็นๆ ค่าใช้จ่ายทุกอย่างของตากับยายครอบครัวเขาเป็นคนจัดการเองหมด ที่จริงพ่อก็จะจ้างคนมาดูแลตากับยายนั่นแหละ แต่ทั้งสองท่านบอกว่ายังแข็งแรงอยากดูแลกันเอง ปรารถนาเดินผ่านกระท่อมเลยแวะดูแปลงผักก่อน ถ้าวันนี้ต้องกลับแล้วแปลงผักของเธอจะเป็นยังไงเนี่ย หลังจากแวะดูแปลงผักเธอก็ลงไปทุ่งนาเพราะมองเห็นเขากับคุณตา "จะลงมาทำไมแดดร้อนจะตาย" "ไม่ร้อนหรอกค่ะ แล้วเรื่องข้าวทำยังไงคะ" "ตาบอกว่าจะดูให้เอง อีกเดือนกว่าคงเก็บเกี่ยวได้แ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม