เรื่องราวภายนอกที่ชาวบ้านต่างพูดถึงกันเป็นวงกว้างถูกหลานสาวซักถามอย่างละเอียด วั่นเลี่ยงซูจำต้องเล่าคำพูดของคนเหล่านั้นให้หลานสาวฟังทุกถ้อยคำ ด้วยความกรุ่นโกรธเป็นทุนเดิม เมื่อเล่าออกมาแววตาและน้ำเสียงของเธอจึงแข็งกร้าวกว่ายามปกติไม่น้อย
เหอเหม่ยฉีรับฟังเรื่องราวต่าง ๆ จากป้าสะใภ้ด้วยท่าทีนิ่งสงบตั้งแต่ต้นจนจบประโยคสุดท้าย ใบหน้านวลเนียนไม่ได้มีท่าทีไม่พอใจต่อเรื่องราวที่ได้รับฟังแต่อย่างใด “หนูขอโทษทุกคนนะคะ”
หญิงสาวกล่าวคำขอโทษออกมาอีกครั้งด้วยแววตารู้สึกผิด เรื่องเสื่อมเสียในยามนี้ไม่มีใครสนอยู่แล้วว่าเรื่องใดจริงเรื่องใดเท็จ เพราะแท้จริงแล้วจุดประสงค์ของคนพูดก็ต้องการเพียงแค่เล่าออกไปอย่าง ‘สนุกปาก’ ก็เท่านั้น
ไม่มีใครสนใจว่าคนที่ตนเอ่ยถึงจะเสียหายหรือเจ็บปวดอย่างไร เพราะนั่นไม่ใช่เรื่องของลูกหลานในบ้านตนเอง ทว่ากลับไม่ใช่กับสองคนตรงหน้าที่ดูเพียงผิวเผินก็รับรู้ได้ว่ายายและป้าสะใภ้ร
