กว่าเหอเหม่ยฉีจะตั้งสติได้ก็เห็นจะเป็นตอนที่สามีพาออกมานั่งรอด้านนอกห้องตรวจ โชคดีที่มีพี่หมิงเทียนอยู่ด้วยในตอนที่ฟังผลวินิจฉัย ไม่เช่นนั้นคำแนะนำของคุณหมอที่กล่าวมาทั้งหมดคงเป็นไปได้ยากที่เธอจะจดจำได้
ช่วงเวลาที่สามีเดินไปจ่ายเงินและรับยาบำรุง หญิงสาวเพียงนั่งรออย่างสงบบนเก้าอี้ที่อยู่มุมหนึ่งของโถงกลางเท่านั้น นัยน์ตากลมพลันทอดมองไปยังเบื้องหน้าอย่างไร้จุดหมาย มือเรียวเล็กยกขึ้นลูบบนหน้าท้องแบนราบอย่างไม่รู้ตัว
ทั้งที่เจ้าก้อนแป้งยังไม่ทันคลอดออกมาเลยด้วยซ้ำ แต่เธอที่เป็นแม่กลับคิดกังวลไปต่าง ๆ นานาเสียแล้ว ซึ่งไม่ควรเป็นเช่นนี้เลย…
คล้ายบาดแผลในชีวิตที่แล้วกำลังกดทับความสุขของชีวิตนี้เอาไว้อย่างไรอย่างนั้น การมีลูกให้กับสามีที่รักใคร่กันเป็นอย่างดีย่อมไม่มีสิ่งใดให้ต้องกังวล และเธอแน่ใจด้วยสถานการณ์ในตอนนี้เธอเองก็พร้อมที่จะเป็นแม่คนแล้วเช่นกัน
เพียงแค่อาจะต้องใช้ความพยายามให้มาก
