จนเวลาบ่ายคล้อยแปลงผักทุกแปลงก็ถูกผสมคลุกเคล้ากับมูลไก่ เหอคุนต้องกลับบ้านก่อนเช่นเคยเพื่อทำหน้าที่ในส่วนของผู้นำหมู่บ้าน ส่วนเว่ยหมิงเทียนยังคงช่วยสหายตักน้ำรดแปลงผักที่ผสมคลุกเคล้ากับมูลไก่จนครบทุกแปลง และแยกย้ายกลับบ้านในช่วงใกล้ค่ำ
ทว่าก่อนที่เว่ยหมิงเทียนจะแยกตัวกลับบ้านไป กลับมีเสียงเรียกที่คุ้นเคยเอ่ยรั้งเขาเอาไว้ ชายหนุ่มชะงักฝีเท้ารอหญิงสาวที่วิ่งมาจากทางด้านหลัง ก่อนจะถามขึ้นว่า “มีอะไรอย่างนั้นเหรอ?”
“พรุ่งนี้เที่ยงฉันจะเลี้ยงข้าวมื้อใหญ่เป็นการตอบแทนทุกคน ที่ภัตตาคารในอำเภอค่ะ พี่ไปด้วยกันนะ”เหอเหม่ยฉีกล่าวเสียงใส ริมฝีปากพลันระบายยิ้มออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับว่านี่เป็นสีหน้าและแววตาปกติของเธอเมื่อพูดคุยโดยไร้ความกังวลหรือความรู้สึกผิด
ซึ่งในทีแรกเธอคิดเพียงอยากเลี้ยงข้าวทุกคนเป็นการขอบคุณ แต่ตนเองทำอาหารไม่เก่ง แน่นอนว่าอาจจะต้องรบกวนป้าสะใภ้อีก ในเมื่ออยากจะขอบคุณพวกเข
