ชีวิตในยามเช้าของสองพี่น้องสกุลเหอไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปแต่อย่างใด แม้จะมีข่าวลือหนาหูเป็นเรื่องจริงบ้าง ใส่สีตีไข่บ้าง ทว่าเหอเหม่ยฉียังคงแบกตะกร้าใบใหญ่ซ้อนท้ายจักรยานพี่ชายไปส่งวัตถุดิบให้เก้าแก่ชิวอย่างเช่นวันก่อน ๆ
ข่าวลืออย่างไรวันหนึ่งก็ต้องผ่านพ้นไป แต่เงินหากไม่หาตอนนี้แล้วจะมีชีวิตที่ดีขึ้นได้ตอนไหนกัน…
แม้ไม่อาจกล่าวได้ว่า ‘เมินเฉย’ ต่อข่าวลือที่ผู้คนกล่าวถึงในขณะนี้หรือไม่ แต่เหอเหม่ยฉีรู้ดีว่าที่จริงแล้วหากร้องไห้ฟูมฟายไม่ทำสิ่งใดเลย ชีวิตของเธอก็อาจจะได้ตายเพราะข่าวลือพวกนั้นอย่างแท้จริง
ทั่วทั้งมณฑลในขณะนี้เห็นจะมีก็เพียงแต่ร้านสกุลชิวที่ยังเปิดร้านขายบะหมี่ให้กับลูกค้าได้อย่างปกติ ชิวเหวินยังคงมองลูกค้าเดินเข้าออกร้านไม่ขาดสายในทุกวันอย่างอารมณ์ดี ซึ่งต่างจากร้านอื่นที่ต้องปิดตัวลงเพราะปัญหาการขาดแคลนวัตถุดิบอย่างหนัก
การไม่มีเนื้อขายถือเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ทั่วไป ทว่ายิ่งเ
