รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน รู้สึกเหมือนมีผีเสื้อเป็นล้าน ๆ ตัวบินอยู่ในท้อง รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังลอยอยู่บนอากาศ ตอนนี้เกิดความรู้สึกที่ลากหลายขึ้นมาในหัวใจ
คุณเฟยยกมือมาเช็ดน้ำตาออกจากแก้มให้ ก่อนจะถาม
“เสียใจที่ฉันขอแต่งงานหรือไง”
“ปะ... เปล่าค่ะ อึก~ หนูแค่ไม่คิด อึก~ ไม่คิดว่าจะมีวันนี้”
“ถ้าดีใจก็ยิ้ม ฉันไม่ชอบเห็นน้ำตาของผู้หญิงที่ตัวเองรักหรอกนะ อ่า! เธอนี่มันจริง ๆ เลย หยุดร้องเดี๋ยวนี้”
“อึก~ หนูไม่คิดว่าจะถูกขอแต่งงานในสถานการณ์แบบนี้ อึก~”
“ฉันก็ไม่คิดว่าจะพูดคำนี้กับผู้หญิงคนไหน”
“ละ... แล้วทำไมถึง อึก~ พูดกับหนูล่ะคะ”
“เพราะเธอคือข้อยกเว้นสำหรับฉัน” พูดจบคุณเฟยก็ก้มลงมาจูบหน้าผากของฉันด้วยสัมผัสที่อ่อนโยน
“อึก~”
“เธอทำได้ยังไง ทำไมฉันอยากแต่งงานกับเธอขนาดนี้นะ”
“…”
“ฉันรอคำตอบ”
“อึก~ คนบ้า หนูจะปฏิเสธได้ยังไง”
“ตอบมาสิ ฉันอยากได้ยิน”
“ค่ะ... หนูตกลง
