ฉันเองก็ไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกของตัวเองยังไง ถ้าพูดออกไปตอนนี้เราอาจจะทะเลาะกัน
“หนูไม่อยากได้อะไรแล้วกลับกันเลยไหมคะ”
“ฉันถามว่าเมื่อกี้หมายความว่ายังไงทำไมไม่ตอบ”
“… หนูไม่อยากทะเลาะกับเฮีย”
“แล้วพูดแบบนั้นทำไมวะ!!”
“เฮีย…”
คุณเฟยคงจะโกรธจริง ๆ เขาเดินนำหน้าไปแบบไม่สนใจหันกลับมามองฉันเลย ขนาดแค่นี้ยังเศร้า ถ้าต้องจบกันไปฉันจะอยู่ยังไง
เฮ้อ! ทำไมนะ ฉันอยากเห็นแก่ตัวจัง ไม่ต้องสนใจใครสนใจแค่ความสุขของตัวเอง แต่ความจริงแล้วมันไม่สามารถทำได้ไง
ฉันทำได้แค่ถอนหายใจออกมาเบา ๆ แล้วก้มหน้าเดินตามแผ่นหลังกว้างของคุณเฟยออกมาจากห้าง จนกระทั่งเข้ามานั่งในรถเขาก็ยังไม่ยอมเปิดปากพูดอะไร ฉันเองก็ไม่กล้า เวลาคุณเฟยเงียบมันน่ากลัว
#บ้าน
เมื่อมาถึงที่บ้านลูกน้องทุกคนก็ถูกสั่งให้กลับไปจนหมดเหลือแค่เราสองคน
ในขณะที่เดินเข้ามาในบ้าน จู่ ๆ คุณเฟยก็กระชากแขนฉันอย่างแรงพร้อมกับจ้องตาเขม็ง แล้วถา
