วันต่อมา…
ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับขอบตาที่คล้ำหมอง เหตุเพราะได้นอนแค่สองชั่วโมง
เมื่อคืนรอคุณเฟยทั้งคืนถึงแม้เขาบอกก่อนแล้วว่าจะไม่กลับ ในใจมันคิดว่าเขาคงล้อเล่นหรือมีเซอร์ไพรส์อะไร แต่สุดท้ายเขาก็ไม่กลับบ้านจริง ๆ
หลังจากตื่นฉันก็คิดอยู่ครู่ใหญ่ว่าจะไปเรียนหรืออยู่บ้านดี คุณเฟยบอกให้งดไปเรียนก่อนสักอาทิตย์แต่ในเมื่อต้องอยู่คนเดียวแบบนี้ขอไปเรียนดีกว่า… อย่างน้อยก็ไม่ได้อยู่คนเดียว
ไม่รู้ว่าเผลอไปทำอะไรให้คุณเฟยโกรธหรือเขาถูกพ่อบังคับถึงได้เปลี่ยนไป ไม่ทำตามคำพูด ไม่ติดต่อมา ไม่กลับบ้าน ทุกอย่างมันน่าสงสัยและฉันต้องการรู้คำตอบ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ ฉันคงเป็นบ้าตายแน่ ๆ
@มหาวิทยาลัย
ฉันโทรศัพท์บอกให้มิลินมารับที่บ้าน จนกระทั่งตอนนี้คุณเฟยก็ยังไม่ติดต่อมาเลยแถมโทรไปก็ไม่รับสายอีก
ในขณะที่เดิน ๆ อยู่มีผู้ชายที่ไหนไม่รู้มาขอเบอร์มิลินแต่เธอก็ปฏิเสธไปว่ามีคนในใจอยู่แล้ว ฉันใช้จังห
