กว่าจะหาทางไล่กลับบ้านไปได้แต่ละคน ลูเซียต้องนั่งกอดอกจิ๊ปากแล้วจิ๊ปากอีก
คนแรกก็พ่อกับแม่ที่เห่อหลาน
“พ่อกับแม่กลับไปนอนได้แล้ว”
“แม่ยังตาใสปิ๊งอยู่เลย สี่ทุ่มเมืองไทยเท่ากับห้าโมงเย็นฝรั่งเศส แม่อยู่เล่นกับหลานได้จนถึงตีสองตีสามแหนะ”
มิเชลละสายตาจากการมองโนเอลวิ่งตามรถของหลานชายต้อยๆ มาตอบอย่างไม่จริงจังนัก
“รีบกลับไปนอนเลย เดี๋ยวก็ความดันขึ้นทั้งคู่”
น้ำเสียงเขาเข้มขนาดนี้ ทำไมคนผ่านร้อนผ่านหนาวมาหลายปีอย่างมิเชลจะดูลูกไม่ออก สุดท้ายนางจึงกวักมือเรียกสามีโบกมือลาทุกคนเพื่อขอตัวกลับ
“ไปส่งพ่อกับแม่กูที่โรงแรมมึงด้วย”
มาเฟียหนุ่มหันไปพูดกับเพื่อนร่วมอาชีพ ซึ่งนั่งจิบไวน์มีเมียซบไหล่ฟังเพลงราวกับบนโลกมีเพียงเราสอง
เพียงแค่เซนเงยหน้ามองเพื่อนก็เข้าใจว่าทำไมถึงไล่กลับ มือข้างที่มีรอยสักหน้าหมาป่าวางแก้วเครื่องดื่มลงอย่างง่ายดาย พร้อมกับคว้ากระเป๋าสะพายข้างของภรรยามาคล้องไหล่
“กลับใ
