บทที่ 145 แม่ของแผ่นดินอำมหิตอะไรเช่นนี้

1390 คำ

หลังจากนั้นสามวัน นักโทษก็ส่งถึงเมืองหลวงแบบลับ ๆ เพราะผ่าบาทรับสั่งจะสอบสวนด้วยตัวเอง คุกลับใต้ดินใต้วังหลวงที่มีไม่กี่คนจะลงไปได้ หนึ่งในนั้นก็คือผู้กุมอำนาจสูงสุดในใต้หล้าแห่งแคว้นจิงฉู่ ฉู่เพ่ยจวิน โอรสสวรรค์ที่สั่งชี้เป็นชี้ตายทุกชีวิตในแคว้นนี้ ร่างองอาจดุจหินผาเดินมุ่งด้วยแววตาเหี้ยมเกรียมราวกับต้องการเอาชีวิตใครสักคนในที่นี้เสียจนขันทีประจำกายอย่างจี้กงกงขนลุก เขาไม่เคยเห็นฝ่าบาทน่ากลัวได้เพียงนี้เลยทีเดียว และครั้งนี้เกี่ยวพันถึงคนสำคัญในแคว้นย่อมต้องไม่ใช่เรื่องเล็ก และนั่นทำให้วังหลังถึงกับสั่นคลอนได้เลยทีเดียว ฟ๊าบ....ฟ๊าบ...ฟ๊าบ...! “บอกมาว่าคนที่บงการคือใคร” เสียงทหารสอบสวนฟาดแส้เข้าใส่ร่างของนักโทษที่ไม่ยอมพลีชีพตาย เหลือรอดชีวิตมาสองคน แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่ปริปากบอก “ข้า...ข้าไม่รู้...เจ้านายข้า...ไม่มีนาม” เมื่อผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดินมาถึง ทุกคนจึงหันไปถวายพระพรโด

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม