เพียะ!
“เจ้าเข้าหาคุณชายเผิงไปถึงไหนแล้ว วัน ๆ เอาแต่แต่งตัวสวยงามแต่ทำงานอะไรไม่ได้เรื่อง” หย่าฮวาตบหน้าหลานสาวที่ไม่ได้เรื่องได้ราว แค่ทำให้เผิงซ่างซูสนใจก็ทำไม่ได้
“ท่านน้า...!” ซูหนี่นั่งอยู่หน้ากระจกผัดหน้าทาปาก แต่กลับโดนท่านน้าลากลงมาจากเก้าอี้ตบตีโดยที่นางไม่ทันได้ตั้งตัว
คราวก่อนคัดเลือกฮองเฮา นางขอท่านน้าเข้ารับคัดเลือกแต่ท่านน้าก็สั่งนางให้อยู่แต่ในเรือน อย่าริมักใหญ่ใฝ่สูง เพราะท่านน้าไม่อยากให้นางอยู่สูงกว่า และเมื่อเผิงซ่างซูหมายปองลูกเลี้ยงของนาง ก็ยิ่งทำให้นางอยากส่งหลานเข้าไปแข่ง และแย่งความรักของลูกเลี้ยงมาให้ได้ เพื่ออยากตบหน้าสามีที่เอาแต่ต่อว่านางไม่คู่ควรที่จะเป็นภรรยาเขา
“ไม่ต้องมาบีบน้ำตา อีกไม่นานจะถึงงานสวมกวานแล้ว เจ้าต้องทำให้สำเร็จหากไม่สำเร็จข้าจะส่งเจ้ากลับไปทำนาที่บ้านนอก” หย่าฮวาปกติไม่ใช่คนร้ายกาจ แต่เมื่อสามีไม่รักเบื่อหน่ายนางแล้วก็ทิ้งขว้างทั้งย
