“จื่อเถาเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง” ไป๋อวิ๋นถามนางหลังจากชายผู้นั้นไปแล้ว
“ไม่เป็นอะไรเจ้าค่ะ เขาแค่เดือดร้อนแทนหลานสาวเรื่องที่เข้าทางเผิงเหยียนไม่สำเร็จ” จื่อเถาบอกบิดาคนใหม่ของนางที่ดีกว่าชายคนเมื่อกี้หมื่นเท่า
“ต่อไปหากเขาข้ามาอีกเจ้าต้องรีบบอกข้า เจ้าไม่ควรเผชิญหน้ากับชายไร้หัวใจแบบนี้อีก ต่อไปเขาอาจจะทำให้เจ้าขุ่นเคืองใจเสียเปล่า ๆ” ไป๋อ๋องอย่างเขาไม่เคยชอบใช้อำนาจ แต่บางครั้งมันก็จำเป็นหากพวกเขายังไม่เลิกยุ่งกับบ้านของตน ก็ควรจะจัดการบ้านให้สะอาดเรียบร้อยเสียที
“ช่างเขาเถิดเจ้าค่ะ หากไม่เหลือบ่ากว่าแรงจริง ๆ ข้าก็ไม่อยากเกี่ยวข้อง หากเขาไม่เลิกยุ่งข้าจะขอให้ท่านช่วย”
ไป๋อวิ๋นลูบหัวของจื่อเถาด้วยความเอ็นดู ทำให้จื่อเถานึกถึงวันที่นางฝันร้ายแล้วเผิงเหยียนลูบหัวนางเบา ๆ เช่นกันแต่ความรู้สึกของนางแตกต่างกันชัดเจน
“ไป๋อ๋อง บุรุษลูบหัวสตรีหมายความว่าอะไรเจ้าคะ” นางอยากรู้ว่าในมุมมองบุร
