บรรยากาศภายในห้องที่ยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายสวาทคละคลุ้งดูจะกลายเป็นนรกบนดินสำหรับนนท์ไปเสียแล้ว เขานั่งตัวลีบอยู่บนเก้าอี้พลาสติกตัวเดิม สายตาจับจ้องไปที่ร่างของเมียรักที่เดินงกๆ เงิ่น ๆ เก็บข้าวของอย่างอ้อยอิ่ง ร่างกายของพลอยดูทรุดโทรมและอ่อนเปลี้ยเพลียแรง ผิวเนื้อตามลำคอและแผ่นหลังปรากฏรอยจ้ำแดงกระจายไปทั่ว บ่งบอกถึงบทเพลงกามที่หนักหน่วงตลอดเจ็ดวันที่ผ่านมา
เชิดยังคงนั่งหายใจหอบถี่อยู่บนฟูกที่นอนสภาพยับเยิน หยาดเหงื่อที่ไหลซึมตามร่องอกและกล้ามท้องสะท้อนกับแสงไฟดูเป็นมันวาว เป้ากางเกงบอลของเขาที่ยังคงนูนเด่ขึ้นมานั้น ราวกับเป็นอนุสาวรีย์แห่งความพ่ายแพ้ที่ตั้งตระหง่านทิ่มตาของนนท์อยู่ทุกวินาที
“มึงคงจำได้นะ ไอ้นนท์ ที่ได้พูดกับกูไว้” เสียงพร่าแปร่งที่ยังปนอาการหอบดังทำลายความเงียบขึ้นมา เชิดปรายตามองผัวของหญิงสาวด้วยสายตาของผู้ชนะที่ถือไพ่เหนือกว่าทุกประตู
“ผมไม่ลืมหรอก คำไหนคำนั้น” นน
