ตอนที่ 37 รสชาติของชีวิต

1806 คำ

เกาซื่อไท่จื่อประทับบนหลังม้าในตงกง พระองค์กำลังซ้อมจีจวีอยู่กับทหารสิบกว่าคน ไท่จื่อเฟยทอดพระเนตรมองจากตำหนัก ขณะที่ไท่จื่อเล่นจีจวีกันอย่างสนุกสนาน ไท่จื่อทรงตีเข้าไปหลายลูกเข้าในประตู (จีจวี แปลว่า กีฬาโปโล) “เข้าเป้า” ทหารประกาศอยู่หน้าประตู ไท่จื่อทอดพระเนตรมองขึ้นไปที่ตำหนัก ไท่จื่อเฟยแย้มพระสรวล พระองค์ก็แย้มพระสรวลให้พระนางเช่นกัน พระองค์ลงมาจากหลังม้าส่งไม้ตีให้ทหาร แล้วเสด็จออกไปจากสนามขึ้นตำหนัก ไท่จื่อเฟยยกถ้วยพระสุธารสชาถวาย ไท่จื่อรับจากพระหัตถ์ของพระนาง “เหนื่อยไหมเพคะ” ไท่จื่อเฟยตรัสถาม “ไม่ค่อยสักเท่าไหร่” ไท่จื่อแย้มพระสรวล “เสวยเลยไหมเพคะ” พระนางตรัสถาม “ก็ดีเอามาเลย กินพร้อมกัน” วันนี้ไท่จื่อกับเกาตี้หวางเย่ทรงรับหน้าที่ต้อนรับราชทูตมากกว่ายี่สิบเมืองที่หน้าบันไดทางขึ้นไท่หวังกง ต้าหวางจัดงานเช่นนี้ยิ่งใหญ่ขึ้นทุกปีเพื่อเป็นหน้าเป็นตาให้แคว้นเกา อีกทั้งแคว้นอื่นที

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม