สามสัปดาห์ต่อมา เกาหรงเยว่ไท่จื่อบุกตีสี่เมืองท่าของแคว้นอู่ขึ้นตรงต่อแคว้นเกา อีกทั้งได้เผ่าใต้ปกครองของแคว้นอู่อีกสามเผ่ารวมเป็นเจ็ด เมื่อทราบถึงพระกรรณของอู่ต้าหวางทำให้พระองค์ทรงพิโรธยิ่งนัก
“เจ้าว่าอะไรนะหรงเยว่บุกตีเมืองกวางหู่แล้วหรือ” อู่ซ่งเฉินต้าหวางตรัสถามเหล่าต้าเจียนจวิน ขณะในท้องพระโรงชั่งตึงเครียดยิ่งนัก
“สายของเราว่าแบบนั้นพระเจ้าค่ะ” ฉางเฉียงต้าเจียนจวินทูลบอก
“จัดทัพออกไป ข้าจะบัญชาทัพด้วยตัวเอง” ต้าหวางตรัสด้วยพระสุรเสียงดุดัน
“หม่อมฉันจะเตรียมการเดี๋ยวนี้พระเจ้าค่ะ” ฉางเฉียงทูลบอก และก้าวเดินไปพร้อมต้าเจียนจวินอีกสองคน
กงจู่ประทับอยู่ในเฉินอวี้กง ขณะที่พระนางรำกระบี่กำกับเหล่าขันทีที่หน้าตำหนัก หรูอวี้ก้าวเดินเข้ามาในตำหนักด้วยสีหน้าตื่นตระหนกและเป็นกังวล
“กงจู่แย่แล้ว ทหารแคว้นเกาประชิดเมืองหลวงแล้วเพคะ อีกทั้งต้าหวางจะออกรบด้วยพระองค์เอง” หรูอวี้ทูลบอกกงจู่ พระน
