ไท่จื่อทรงม้ากลับมายังค่ายนอกเมืองหลวง ทหารในค่ายรีบเปิดประตูให้พระองค์โดยทันที
“ไท่จื่อเสด็จกลับมาแล้ว” ทหารหน้าป้อมบอกเอ่ยตะโกนดังลั่น เกาหลี่หวางเย่และมู่หมิงวิ่งไปดู ขณะที่ไท่จื่อทรงมาที่หน้ากระโจมหลวง
“เกอเกอเสด็จที่ไหนมาในยามศึกเช่นนี้” เกาหลี่หวางเย่ตรัสถามด้วยทรงเป็นห่วง
“นับวันเจ้าจะเป็นเหนียงชินข้าแล้วนะ” ไท่จื่อตรัสเช่นนี้ และแย้มพระสรวลที่มุมพระโอษฐ์
“เหตุใดใส่ชุดนี้” มู่หมิงทูลถาม เพราะพระองค์สวมใส่ฉลองพระองค์สีดำราวกับพรางตัว
“ข้าไปสำรวจวังแคว้นอู่มา” ไท่จื่อตรัสเรียบเฉย
“หา!!!” หวางเย่ทั้งสองตรัสเช่นนี้ เพราะตกพระทัย
“พวกเจ้าไปพักผ่อนเถอะ” ไท่จื่อตรัสจริงจัง
“พระเจ้าค่ะ” หวางเย่ทั้งสองพระองค์ตรัสพร้อมกัน และเสด็จออกไป
เกาหรงเยว่ไท่จื่อทรงม้าอยู่หน้าทัพ สวมฉลองพระองค์ด้วยเกราะเหล็ก ด้านข้างพระองค์คือเกาหลี่หวางเย่ มู่หมิงและเจียนจวินอีกสองคน ด้านหลังพระองค์คือ ทหารกว
