หนึ่งเดือนต่อมา...
"วันใหม่คะ เพื่อนที่โรงเรียนเป็นไงบ้าง" ฉันถามลูกสาวหลังจากที่ไปรับเธอกลับจากโรงเรียน ช่วงนี้ก้องภพและธามไทไปทำธุรกิจที่เกาหลี อีกนานกว่าจะได้กลับ
"ไม่รู้สิคะ หนูไม่อยากยุ่งกับใคร หนูไม่ชอบพวกเพื่อนไม่จริงใจ" วันใหม่ตอบพร้อมกินขนมไปพลาง ๆ สังคมของเด็กใครว่าไม่สำคัญ เด็กในวันนี้คือผู้ใหญ่ในวันหน้า
"วันใหม่คะ เรื่องพ่อ... พ่อเขารักหนูนะคะ แต่เขาคงมีเหตุผลอะไรบางอย่างเลยทำให้เราไม่เจอกัน แต่หนูรู้ไว้นะคะว่าเขารักหนูเหมือนที่แม่รักหนู" ฉันเลือกที่จะอธิบายคร่าว ๆ ให้ลูกสาวได้มองอีกมุมหนึ่ง เพราะทุกวันนี้ลูกสาวของฉันยิ้มยากขึ้นทุกวัน เธอดูจะเป็นเด็กเย็นชาไร้ความรู้สึก
ไม่รู้ว่าข้างในใจเธอคิดอะไรอยู่
"หนูเชื่อแม่ได้ใช่ไหมคะ" วันใหม่ละความสนใจจากขนมตรงหน้าแล้วเอ่ยถามฉัน
"เชื่อได้ค่ะ แม่รักหนูและแม่จะไม่โกหกหนูแน่นอน"
“แม่คะ”
“คะลูก”
"...ลุงภูคือผู้ชายคนนั้นใช่ไหมคะ ผู้ช
