เพลงตะวันลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่เช้า บรรจงแต่งตัวสวยหัวจรดเท้าไม่ต่างจากตอนที่ทำงานออฟฟิศ ลิปสติกที่ปกติไม่ทาเวลาอยู่ห้องถูกงัดมาลองจนกระจายเต็มโต๊ะไปหมด
ต่างหูเพชรที่เก็บเงินซื้อถูกสวมเป็นชิ้นสุดท้ายตามด้วยการหยิบขวดน้ำหอมออกมาเขย่าเปิดฝา แต่เมื่อกำลังจะฉีดกลับรู้สึกเกรงใจคนนอนกอดหมอนอยู่จึงเดินเลี่ยงเข้าไปฉีดในห้องน้ำแทน
คนตัวเล็กหมุนตัวสำรวจตนเองเป็นครั้งสุดท้ายในห้องน้ำ จากนั้นจึงรีบเดินออกมาจากห้องน้ำหลังได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์ส่วนตัวของปรัชญา
“ตื่นแล้วก็ไปอาบน้ำ นั่งหน้ายู่อยู่ได้”
ริมฝีปากบางเคลือบลิปสติกเอ่ยปากแซวคนเพิ่งตื่นเสียงใส หันไปหยิบกระเป๋าใส่โน้ตบุ๊กมาเปิดสำรวจเป็นครั้งสุดท้ายว่าไม่ได้ลืมของสำคัญ
“ตื่นเช้าจัง ตัวหอมด้วย” ปรัชญาหลับตาทำจมูกฟุดฟิดใส่เธอที่ยืนข้างเตียงอย่างน่าตลก จากนั้นร่างกำยำจึงค่อยๆ ขยับกายงัวเงียเข้ามาสวมกอดเป็นการออดอ้อนตั้งแต่เช้า
