เป็นไปตามที่ไผ่หลิวคิด เพราะตั้งแต่ลองมาค้างกับรุ่นพี่ตรงหน้าบ่อยขึ้น อีกฝ่ายก็ไม่เคยจะปล่อยให้เธอนั้นนอนสงบเลย ผืนป่าช่างใช้เธอคุ้มกับเงินเดือนที่ให้เสียจริง ขนาดว่าจะตั้งใจอ่านหนังสือสอบ ริมฝีปากแสนร้ายก็ยังคงก่อกวนไม่เลิกรา
“พี่ป่า”
“อย่ามาทำเป็นแมวขู่กูได้ไหม นาน ๆ ทีจะกลับมานอนนี่ มึงก็เอาแต่จะอ่านหนังสือ” คนที่นอนเปลือยเปล่าท่อนบนอยู่จิ๊ปากขัดใจเล็กน้อย เมื่อโดนเด็กเลี้ยงกล่าวห้ามปราม ซึ่งตอนนี้ได้กลายเป็นคนโปรดของผืนป่าไปเป็นที่เรียบร้อย เพราะเขาไม่ได้สนใจใครอื่นตั้งแต่ตัดสินใจมีข้อตกลงกับหญิงสาว สัปดาห์ก่อนก็ปั่นงานจนหัวหมุนยุ่งเหยิงแทบจะไม่ได้เจอกัน
“งั้นหนูให้เวลาพี่หนึ่งชั่วโมงพอไหมคะ หนูจะได้อ่านหนังสือต่อ เพราะมีสอบนอกตาราง”
“อาจารย์สาขามึงจะรีบไปไหนไม่ทราบ รับงานนอกเยอะเหรอ แบ่งเวลาไม่ได้?”
“นั่นมันก็ธุระของอาจารย์นี่คะ หนูจะไปรู้ได้ยังไง อีกอย่างมันก็ไม่ได้กระชั้นชิดจนน
